dziupla sowy

Ahoj piraci!

2012-01-29T20:35:00.001+01:00

Witam:)

Dzisiaj post w pirackich klimatach. Przy okazji pewnego zamówienia musiałam się zebrać i dokończyć zaczęte jakieś pół roku temu statki. I bardzo dobrze, bo robienie takich marynistycznych czy pirackich dekoracji sprawia mi ogromną frajdę.

Ta piracka krypa, jak mówi mój Marcin, to jego dzieło, tzn. element drewniany. To on wyczarował ten kształt z kawałka drewna, ja tylko zajęłam sie żaglami. Tylko... namęczyłam sie straszliwie przy tym " olinowaniu", a słowa jakie padały przy tej czynności nie nadają sie do publikacji :o

Ogólnie jestem zadowolona z efektu, jak zwykle wszystko najbardziej podoba się mojemu małemu piratowi, który oczywiście też chce mieć taki statek i taki pojemnik na długopisy.

I jeszcze pudełko z czaszką chce mieć. Na zgromadzone skamieliny, bo moje dziecko żywo zainteresowane prehistorią i zbiera. Ma nawet kawałek żebra dinozaura ;)

Zdjęcie, robione we wrześniu, piękna była pogoda, cieplutko.

Rozmarzyłam się...

Spadam, w kominku trzeba rozpalić.

Pozdrawiam

Marta

Pudełko z sową turkusowe

2012-01-21T21:48:00.000+01:00

Pudełko , które dziś pokazuję jest prezentem urodzinowym dla pewnej młodej damy.

Kolory Gabrysia wybrała sobie sama. Może nie będzie niespodzianki, ale za to prezent będzie dokładnie taki, jaki sobie wymarzyła :)

Ubolewam tylko,że nie potrafię pokazac na zdjęciach rzeczywistego koloru. Jest to przepiękny turkus, a tu jakiś taki niebieski...

Pozdrawiam serdecznie i miłej niedzieli życzę.

Marta

Nowe aniołki i pudełko z sową

2012-01-15T20:10:00.000+01:00

Witam

Ale zasypało. Aż miło pospacerować z dzieciakami w taką pogodę. Noski czerwone, ale ile radochy. Po powrocie do domu gorąca herbatka i jest super :)

Dzisiaj pokażę aniołki, które wykonałam na zamówienie dla pewnego rodzeństwa. Aniołki w turkusach, złocie, brązie i bieli. Myślę, że już zostały podarowane, wiec pokazuję :)

Przy okazji pudełko z sową. Pokazywałam je już jakiś czas temu, ale ilekroć na nie spojrzałam, to czegoś mi w nim brakowało... Dodałam kwiatuszki i teraz wyglada tak:

Życzę miłego tygodnia :)

Marta

Balerina

2012-01-09T13:08:00.002+01:00

Dzisiaj znów sowa :) Powstała wczoraj, dzisiaj dokonałam juz tylko kilku poprawek, dopieściłam i oczywiście od razu fotkę strzeliłam. Płomykówka w wersji czarno - białej.

Moja sowa powstała na podstawie przepięknego zdjęcia autorstwa Julii Mead , które zresztą mam od dawna ustawione jako tło na pulpicie komputera.

Poniżej oryginał, który mnie urzekł

Pozdrawiam serdecznie i zmykam, bo muszę dokończyć aniołki .

Aniu, jutro będą gotowe :)

Pozdrawiam serdecznie

Marta

Przeprosiny z pastelami

2012-01-06T20:56:00.000+01:00

Przeprosiłam się z pastelami. Przez blisko dwa lata nie miałam czasu albo weny. Tak na zmianę. Marcin od czasu do czasu przebąkiwał, że może bym coś namalowała, jakąś sowę może...

Ostatnie moje decyzje przyczyniły sie do tego, że postanowiłam więcej pracować z pastelami, zwłaszcza, że sprawia mi to ogromną przyjemność :)

Dzisiaj dokończyłam ptaszysko, wiec pokazuję.

portrecik jegomościa :)

Puszczyk mszarny - Strix nebulosa - Great grey owl

Pozdrawiam :)

Marta

Nowy rok i zmiany...

2012-01-03T11:11:00.003+01:00

Witam w 2012 roku. Nowy rok, nowe decyzje, zmiany... Czy na lepsze? Nie wiem, może trochę, a może wcale. Dopiero dziś zebrałam sie jakoś do napisania posta, końcówka roku i początek nowego były raczej przygnębiające dla mnie i nie byłam w nastroju do pisania, poza tym nie chciałam o tym wspominać w dniu kiedy wszyscy powinni sie bawić i być w wyśmienitych nastrojach. Teraz już przetrawiłam moje doły, więc lżej mi o tym pisać. Podjęłam decyzję o zawieszeniu mojej działalności, na razie zawiesiłam, ale za jakiś czas na pewno zamknę definitywnie. Nie udało mi się utrzymać mojej wymarzonej pracowni i sklepu z moimi wytworami. Nie szło od początku, pierwszy rok w plecy, bo ciagle szpital, a jak nie szpital, to leżenie w domu, potem niby lepiej, ale też bez rewelacji. Przyszedł czas na podsumowania, pierwsze co przychodzi do głowy i dręczy najbardziej,to zwątpienie w to co się robi, że może nie jest to wystarczająco ładne czy atrakcyjne dla kupujących... Z drugiej strony, coś tam w galeriach internetowych się sprzedaje, więc może nie jest tak źle. Nie wiem :( Inna sprawa, ile można zdziałać mając jedną głowe i dwie ręce,a na głowie tyle spraw, wykonanie na przykład jednego aniołka to kupę roboty- wycięcie, oszlifowanie, pomalowanie kilka razy, oszlifowanie ponowne, bo tylko wtedy jest gładko, posklejanie, zrobienie zdjęć, obróbka zdjeć, wstawienie do sklepu, opisanie... A oprócz tego na głowie dom, dwoje dzieci, w tym jedno roczne, które wchodzi i wspina sie wszędzie gdzie tylko da radę i na minutę z oka spuścić nie wolno. To nie wszystko, bo część prac wykończeniowych w mieszkaniu, jak choćby malowanie ścian wzięłam na siebie, bo Marcin dużo pracuje i najzwyczajniej w świecie po pracy nie ma już kiedy tego robić. A ja już dłużej w remoncie mieszkać nie mogłam.

Może nawał obowiazków i okoliczności przyczyniły się do niepowodzenia, a może po prostu dupa ze mnie nie przedsiębiorca.. A może wszystko razem :(

Wiem jedno, teraz jeśli coś sprzedam, to chociaż tych parę groszy zostanie mi w domu, bo jak dotąd robiłam tylko na Zakład Utylizacji Szmalu.

Nie ukrywam, że szkoda mi było zamknąć sklep, produkty były o wiele tańsze niz w galeriach internetowych, które maja sporą marżę, ale teraz pozostały mi tylko galerie, ewentualnie blog sklepowy.

Nie będę Was więcej zamęczać tym tematem , mnie też już przechodzi :) Na razie nie robię nic, nawet nie wchodzę do pracowni, bawię sie z dziećmi bez

poczucia, że muszę coś robić w pracowni. NIC NIE MUSZĘ. Za to chętnie w wolnych chwilach wracam do pasteli. Moja galeria stworzona na The Owl Pages zmotywowała mnie w tym kierunku. Finansowych korzyści z tego nie mam, ale satysfakcja, że się tam znalazłam jest znacznie większa

Tak byle jak byłoby bez zdjęcia, więc pokażę aniołeczka, którego zrobiłam już dawno, ale nawet nie zdążył trafić do sklepu.

Taki marynarzyk :)

Pozdrawiam serdecznie i dużo optymizmu na 2012 Wam i sobie życzę:)

Marta

I po świętach...

2011-12-28T15:03:00.002+01:00

Uciekły w mgnieniu oka :( A tyle było przygotowań... Ja wprawdzie miałam inne sprawy na głowie, więc te przygotowania jakoś mnie ominęły, malowałam fronty do szafek w kuchni, montowaliśmy je, a gałek jeszcze nie mamy... To akurat nic złego, bo nasz Igorek nie ma jak otworzyć szafek, nad czym ubolewa strasznie i tupie nóżkami ze złości.

Chciałam jednak jakoś udekorować mieszkanie na Święta, dodać trochę czerwieni, więc z predkością swiatła, w wigilijne przedpołudnie uszyłam czerwone poszewki na poduszki. Choinka nasza niczym ta z reklamy - na wysokim pniu, jednak ze względów czysto praktycznych - im wyżej gałązki się zaczynają, tym mniejsza ochota po nie sięgać, a przy okazji można sobie pod drzewkiem posiedzieć :)))

Choinka nasza, jak co roku, sosnowa, wystrojona w pierniczki i malowane na biało orzechy, zatem bardzo smaczna :)

Pozdrawiam cieplutko wszystkich tutaj zagladających :)

Marta

Życzenia świąteczne :)

2011-12-24T12:46:00.001+01:00

Wszystkim tutaj zaglądającym życzę zdrowych i spokojnych Świąt Bożego Narodzenia,

ciepła i miłości w tym szczególnym czasie.

Oprócz tego mnóstwo pyszności na Wigilijnym stole, słodkich pierniczków i trafionych prezentów ;)

Pozdrawiam serdecznie

Marta

Wpadam na chwilkę

2011-12-18T21:41:00.011+01:00

Witam serdecznie :)

Bardzo ubolewam, że nie mam jak do Was pozaglądać, ale mam nadzieję, że za kilka dni opanuję sytuację i nadrobię blogowe zaległości. Ostatnie dni to po prostu czyste szaleństwo, dokończyliśmy pomieszczenie zwane potocznie wiatrołapem, malowaniem zajmowałam sie ja, bo Marcin wraca z pracy dosyć późno, więc co miałam czekać... Nie ukrywam, że bardzo zależało mi na tym, aby to pomieszczenie doprowadzić do stanu używalności przed Świętami, więc z dekoracjami światecznymi u mnie kiepściutko, ale za to wiatrołap zmalowany :) Mało tego, odezwał się wreszcie nasz stolarz, co bardzo nas ucieszyło, bo zrobił nam balustradę na schody. Ta, jak wiadomo, przy rocznym dziecku jest niezbędna, zwłaszcza kiedy schody to największa atrakcja i tylko w tym kierunku dziecię podąża... Do balustrady przymocujemy bramkę i nareszcie odtchniemy z ulgą... Stolarz zrobił nam też fronty do szafek, bo jak już kiedyś pisałam, szafki w kuchni mamy murowane, więc drzwiczki trzeba było dopasować do istniejących otworów. Jutro od rana zabieram sie do malowania tych drzwiczek, więc może za kilka dni uda mi się pokazać jak to wszystko wyszło. Przy okazji może doradzicie mi jaką tapetę do kuchni wybrać, bo już zgłupiałam w tym temacie :0

Żeby nie było tak na pusto, to wklejam zdjecia aniołków w folkowych kieckach. Zrobiłam je w trzech kolorach.

Może nieładnie tak się chwalić, ale taka jestem uradowana, że musze, muszę :))))

Sprawdzam dziś rano skrzynkę, a tam mail od Pani Deane P. Lewis z informacją, że moje sowy w pastelach znalazły się w galerii na stronie The Owl Pages.

http://www.owlpages.com/gallery.php?section=art&cat=2D+media&sub=Marta+Zawislak

Jest to bardzo obszerna strona poświęcona sowom i tylko sowom. Są tam wszelkie informacje na temat tych niezwykłych ptaków,zdjęcia, głosy, sztuka im poświecona i wiele, wiele innych ciekawostek na temat sów.

Polecam :)

www.owlpages.com

Przy okazji zachęcam do nadstawienia uszu, może tuż obok Was pohukuje sobie puszczyk...

Zerknijcie na tego słodziaka

Pozdrawiam cieplutko;)

Marta

Kolędnicy wyruszają w drogę, czyli ogłoszenie wyników candy

2011-12-14T19:56:00.000+01:00

Witam serdecznie

Dziekuję wszystkim zapisanym osobom za udział w zabawie, jest mi bardzo mi przyjemnie, że dzięki temu candy mogłam poznać nowe osoby, które same tworzą różne cudeńka i pokazują je na swoich blogach.

Losowanie już się odbyło, musiałam wprawdzie poczekać aż moja maszyna losująca wróci od babci :)

Następnym razem spróbuję skorzystać z maszyny losującej z sieci, ale póki co musiało być tradycyjnie, bo nie wiem gdzie tego szukać i jak obsługiwać, a czas goni :) Zatem do rzeczy.

Mocno potrząsamy

Pełne skupienie, jak widać...

I mamy wyniki

Anko gratuluję !!!

Podaj mi na maila swój adres, jutro zechcę wysłać kolędujące dzieciaki w drogę, aby zdążyły na czas :)

Pozdrawiam cieplutko:)

Marta

Sowy w czerni i bieli

2011-12-09T21:44:00.000+01:00

Nawiązując do pudełka z sową folkową, którą pokazywałm niedawno, zrobiłam też inne sowy w podobnym klimacie. Jedną wycięłam z deski, a kilka mniejszych ze sklejki. Na dzień dzisiejszy mam gotowe te w czerni i bieli, ale planuję też sowy w kolorkach.

To jednak dopiero po Świętach, bo muszę wreszcie zająć się przygotowaniem dekoracji świątecznych do domu. Zaglądam na Wasze blogi, a tam tak pięknie, świątecznie, patrzę i zazdraszczam :)

Postanowiłam, że i ja biorę się za przygotowania świąteczne. Pora przeprosić się z maszyną do szycia i stworzyć jakieś dekoracje. Prawdę mówiąc zatęskniłam za szyciem, tym bardziej, że odnalazłam cały worek sów i sóweczek uszytych grubo ponad rok temu. Leżały biedactwa głęboko schowane i czekały nie wiem na co, a mogą przecież być miłymi przytulankami. Może jutro uda mi się wrzucić je do sklepu.

O, na przykład takie :

Albo takie zawieszki do torby czy breloki :

Pozdrawiam serdecznie i miłego weekendu życzę.

Marta

Jajek sadzonych ciąg dalszy...

2011-12-09T00:30:00.001+01:00

W poprzednim poście, pośród soczystej zieleni zaplątało sie turkusowe pudełko na długopisy. Nie jest ono jednak takie samotne, po prostu pasujące do niego kolorystycznie pudełko na drobiazgi było świeżutko po lakierowaniu, więc sesja zdjęciowa odbyła sie bez niego. Teraz jednak pudełeczko suche jest i gotowe. I wygląda tak:

Zmykam już spać, bo znowu po nocy siedzę, a dzieci moje litości nie znają i mamę od rana na maxa eksploatują ...

Miłego piątku życzę :)

Zielono mi :)

2011-12-08T15:57:00.001+01:00

Zielono mi, oj zielono:) Na przekór temu co widać za oknem, u mnie iście wiosenny klimat.

Nareszcie udało mi sie dokończyć kilka zaczętych już z miesiąc temu prac. Nie lubię jak rozwleka mi się praca, ale ostatnio mogłam wyłacznie po nocach coś w tej materii działać, więc i potrwało sobie. Zaczęło sie od aniołka zielonego w takie "pawie oczka", zresztą pokazywałam już ten wzór na innych aniołkach. Jak zrobiłam aniołka ( tzn. pomalowałam kieckę, bo głowę dokleiłam dopiero wczoraj), to czepiłam się pudełka i długopiśnika. Nareszcie mogę wszystko pokazać :)

Początkowo małż mój kochany twierdził, ze pomalowałam pudełka w jajka sadzone, a do tego nieświeże, bo zielone...
Oj tam, oj tam :p

Jest mi bardzo miło powitać nowych obserwatorów.

Pozdrawiam serdecznie wszystkich tu zaglądających.

Marta

Sowa folkowa - pudełko

2011-11-29T11:40:00.001+01:00

Temat sowi jest mi bardzo bliski i zaczęłam juz odczuwać poważny brak tego motywu w moich wytworach. Z ogromną więc radością zabrałam się za malowanie pudełka. Chciałam zrobić sowę na folkowo, ale w czerni i bieli. Wyszło tak - oceńcie sami.

Przypominam też o moim candy :)

Pozdrawiam

Marta

Herbaciarka z gałazką

2011-11-26T19:28:00.002+01:00

Witam

Właśnie zakończyłam pracę nad nowa herbaciarką. Technika zupełnie inna niż dotąd, ale dokładnie na takim efekcie mi zależało.

Herbaciarka już dostepna w moim sklepiku.

Pozdrawiam i życzę miłej niedzieli.

Marta

Candy świąteczne :)

2011-11-24T23:39:00.004+01:00

Dzisiaj tak już trochę świątecznie, ale bardziej w kierunku zanikającej tradycji kolędowania. Ja osobiście nie pamiętam z dzieciństwa kolędników jako wesołej, poprzebieranej grupy, wędrującej od domu do domu i śpiewającej kolędy. To już niestety tylko z opowieści rodziców i dziadków. Szkoda, że ta tradycja zanika, przynajmniej tu gdzie mieszkam, nie wiem jak jest gdzie indziej.

W związku z powyższym przygotowałam małych kolędników, są roześmiani, poprzebierani i w tegoroczne Święta u kogoś z Was zakolędują :)

Ogłaszam zatem świąteczne candy!!!

Zapisy do 13.12.2011
losowanie następnego dnia.

Warunki uczestnictwa:

1. Należy zamieścić komentarz pod tym postem.

2. Umieścić napasku bocznym swojego bloga podlinkowane zdjęcie o moim candy.

3. Mile widziane dodanie mojego bloga do obserwowanych. Osoby obserwujace proszę o zostawienie drugiego komentarza.
4. Osoby nie posiadające bloga proszę o podanie adreu email w komentarzu . mile widziane zamieszczenie linka na portalu społecznościowym, na którym są obecni.

Zapraszam wszystkich bardzo serdecznie :)

Marta

Znów anioły, tym razem w czerwieniach i turkusach

2011-11-20T22:29:00.001+01:00

Witam:)

Zmalowałam nowe anioły i chciałabym je dziś przedstawić szerszej publiczności:)

Tym razem zainspirowała mnie czerwień, która pojawia się coraz częściej, im bliżej Świąt.

No i kropeczki oczywiście:) Ale na czerwieni nie poprzestałam i powstały też turkusowe aniołki.

Moje dziecko,które dopiero co było całe w kropki z pudru, zobaczywszy aniołki w białe kropki, stwierdziło, że i one mają ospę :)))) Padłam jak to usłyszałam.

Pozdrawiam:)

Marta

Szamotowa maska

2011-11-18T12:41:00.002+01:00

Witam serdecznie :). Za oknem buro co prawda, ale staram się jak mogę, aby trochę koloru wprowadzić. Maluję anioły, których znów nawycinałam trochę i nie żałuję mocnych, radosnych barw. Lada dzień pokażę,o ile dziecię pozwoli dokończyć pracę :) Nawet napisać parę słów nie jest łatwo, bo nie wiadomo skąd nagle biorą sie przy klawiaturze małe rączki i z ogromną radością uderzają w klawisze :)))

Jak zapowiadałam wczoraj,dzisiaj pokażę coś, co zmajstrowały ręce mojego mężusia. Mało ma on czasu na lepienie, a szkoda, bo jest to coś, co uwielbia robić i co daje mu mnóstwo radochy. Wcześniej lepił maski z mieszniny betonu i gipsu, ale ja zakładając pracownię kupiłam piec do ceramiki z myślą o lepieniu i ypalaniu ceramicznych różności. Niestety, piec jeszcze ani razu nie był włączany, ponieważ aby go wypełnić, trochę trzeba włożyć do środka... A lepić nie ma kiedy :( No bo jak już rozkładać się z gliną to na parę godzin, a z maluszkiem takim jak mój Igorek tak sie nie da. Piec wiec jeszcze pewnie postoi nieuzywany. Któregoś jednak razu Marcin wziął bryłę szamotu i zamknął się w pracowni. Powstała ta maska:

Swoje już odleżała i jest teoretycznie gotowa do wypalenia, ma jednak za mało towarzystwa, aby wypełnić komorę pieca,więc pewnie poczeka jeszcze trochę.

Tak ze dwa lata, aż Igor pójdzie do przedszkola...;)

I tym optymistycznym akcentem kończę dzisiejszy post :))))

Pozdrawiam serdecznie

Marta

Zaległe prace decoupage

2011-11-17T18:09:00.000+01:00

Dawno pokazywałam prace dekupażowane, szaleję ostatnimi czasy z wyrzynarką i robię a to marynistyczne obrazki, a to aniołki, ale o moich rustykalnych obrazkach nie zapomniałam, o nie:)

Mam już pomysły na kilka nowych, ale tymczasem pokażę obrazki zrobione już dawno, choć obfocone dopiero teraz przez mojego Marcina.

Deski oszlifowane na "falę" , bejcowane, przecierane, zdobione decou i lakierowane wiele, wiele razy.

I jeszcze herbaciarka, która już co prawda wybyła do nowej właścicielki, ale jej nie pokazywałam na blogu.

A jutro pokażę nowe dzieło mojego Marcina :)

Pozdrawiam

Marta

Aniołeczki w odcieniach lawendy

2011-11-16T19:04:00.001+01:00

Dzisiaj dwa aniołeczki w lawendowym kolorze - dziewczynka w sukieneczce z białymi ślimaczkami, a chłopiec w paseczki.

Dzisiaj tak króciutko, bo zapracowana jestem okrutnie :)

Pozdrawiam cieplutko.

Marta

Mam już roczek!!!

2011-11-13T21:03:00.001+01:00

Właśnie dziś moje młodsze Szczęście skończyło roczek. Jest cudownym, roześmianym i niesamowicie ruchliwym a także rozgadanym dzidziusiem. Nie tylko dzisiaj, ale każdego dnia patrzę na to moje dziecko i dziekuję Bogu, że mój Igorek JEST, że udało się pomimo tak wielu trudności. No szczęśliwa jestem po prostu, że mam te swoje kochane dzieciaki :)

Impreza urodzinowa była bardzo kameralna , bo ospa w domu urzęduje, Borysek jak biedronka, swędzi go wszystko strasznie, przez co humor ma nie najlepszy. Jeszcze parę dni i pewnie będzie OK. Chyba, że ospa wylezie u Igorka...

Pozdrawiam i miłego tygodnia życzę.

Marta

Wieszak ze starych drzwi

2011-11-12T13:24:00.000+01:00

Do zrobienia wieszaka ze starych drzwi przymierzałam się już od dawna i nareszcie udało mi się :)

Kiedyś jeszcze zaczęłam je obdzierać z farby, jedna para jest już zamontowana w mieszkaniu, ale z czyszczeniem drugich do końca dałam sobie spokój. Za dużo na głowie było. ..I tak stały, to tu, to tam, ciągle spychane gdzieś, gdzie nie będą przeszkadzać. Teraz, kiedy nasze wejście do domu jest już w trakcie prac wykończeniowych i nawet będzie można postawić tam wieszak , nasze stare drzwi doczekały sie wreszcie swoich pięciu minut. Póki co stoją jeszcze w salonie, ale wkrótce staną na swoim miejscu docelowym.

A wyglądały tak:

Najpierw pomalowałam je czarną farbą, a następnie białą, która po chwili wycierałam.

Czynnosć powtórzyłam kilkakrotnie, aż do uzyskania pożądanego efektu.

Chętnie widziałbym tutaj inne wieszaki, ale póki co, tylko takie miałam pod ręką. Może kiedyś wymienię.

A przy okazji drzwi zabrałam sie za skrzynię, którą kiedyś kupiłam na klamotach i też czekała na nowa szatę.

Wygladała tak i do niczego mi nie pasowała:

A teraz jest taka:

Pozdrawiam i życzę słonecznego weekendu :)

Marta

Śpiewające maluszki

2011-11-11T15:50:00.001+01:00

Dzisiaj mam zaszczyt przedstawić śpiewające aniołki. Rozśpiewane maluchy przygotowałam w dwóch wersjach kolorystycznych - niebieskiej i brązowej.

A tak jeszcze na dokładkę anioły w czarnych kieckach, kolor nie za bardzo anielski, ale co tam...

Maluszek w czarnej sukience został już przywłaszczony przez mojego Boryska.

Biedactwo moje właśnie ospę przechodzi, teraz tylko czekać, kiedy i mój drugi synio bedzie wyglądał jak biedronka. Cóż, lepiej teraz niż później, ja nie chorowałam i teraz nie wiadomo czy lada dzień i mnie ospa nie dopadnie...

Pozdrawiam:)

Marta

Anioły w kolorowych kieckach

2011-11-09T13:40:00.000+01:00

Dzisiaj ciag dalszy aniołów. Tym razem kolor przewodni to ciemny fiolet, który niestety na zdjęciach wygląda jak czarny, czy raczej ciemnobrązowy. Cóż, musicie mi wierzyć na słowo :)

Tutaj z koleżanką w niebieskiej sukience

Z maluszkami

Tak oto prezentuje sie kolejna wesoła gromadka.

Ja tymczasem spadam, bo nawycinałam wczoraj kolejną porcję aniołów i mam przy nich jeszcze kupę roboty.

Pozdrawiamy i machamy skrzydełkami :)

Kolejny zestaw marynistyczny, ale troszkę inny tym razem

2011-11-07T19:58:00.000+01:00

Pisałam niedawno o zamówieniu o tematyce marynistycznej, ale w nietypowych dla tego stylu kolorach. Otóż klientka zamówiła sobie zestaw w ciemnym granacie i soczystej zieleni. Co prawda granat wyszedł tak ciemny, ze wygląda jak czarny, ale myślę, że ogólnie wyszło całkiem ciekawie :)

Pozdrawiam:)

Marta

Candy w Chatce Jasia

2011-11-07T19:44:00.000+01:00

W Chatce Jasia do wygrania fantastyczna nagroda - jedyny i niepowtarzalny Mr. Pumpkin.

Ja już się ustawiłam w kolejce:)

Anielskie zastępy :)

2011-11-06T22:42:00.002+01:00

Od dawna już zamierzałam stworzyć jakies anioły, ale ciągle coś innego do zrobienia było, a to pracki jakieś zaległe, a to w domu ogarnąć, jednak na pierwszym miejscu przecież dzieciarnia moja kochana jest i dużo maminego czasu potrzebuje. O tym godzeniu różnych obowiązków właśnie dziś Maggie pisała na swoim blogu. Jak to zrobić, aby być jednocześnie dobrą żoną, mamą a przy tym odnosić sukcesy zawodowe. Nie wiem jak Wy, ale ja chwilami nie wyrabiam, jakoś nie mam poczucia, żeby mi się to wszystko udawało pogodzić. Może jak dzieci podrosną...

Staram się bardzo i kiedy mam tylko wolną chwilkę, pędzę do pracowni. Oczywiście gdyby nie pomoc rodziców, szczególnie mojej Mamy, to pewnie nie miałabym wogóle czasu na pracę. Przy niespełna rocznym dziecku praca w domu to wielkie wyzwanie, zwłaszcza, że przy wyrzynarce czy szlifierce nie bedę przecież stała z dzieckiem na ręce . A odpuścić i nic nie robić też zupełnie nie mogę, bo co miesiąc opłatę do zus uiścić należy, a ja i tak rok w plecy z tą moją pracownią jestem. Zaraz po zarejestrowaniu działalności wszystko sie posypało, trafiłam do szpitala raz, potem drugi, ciążę miałam leżącą, więc leżałam i walczyłam o kolejne dni mojego dzidziusia w brzuchu, ale zus opłacać trzeba było, bo zobowiązania wobec urzędu pracy są i już. Postanowiłam więc sobie, że jak tylko mój Igorek podrośnie, to biorę się ostro do pracy i nadrobię zaległości. Tak więc staram się jak mogę. Jak wyjdzie, zobaczymy...

A miało być o aniołach :)

Zrobiłam ich trochę i będę po kilka pokazywać. Na początek anioły w kolorystyce turkusowo - brązowej. Szkoda, że na zdjęciach kolory są zafałszowane, bo w rzeczywistości prezentują się o wiele lepiej.

Te aniołki maluchy to projekt mojego Marcina. On rzucił pomysł, a resztę zrobiłam ja - wycięłam, oszlifowałam i pomalowałam. Jeśli chodzi o fryzurę chłopca, to pierwowzór raczkuje u mnie w domu:)

Igorek ma takiego uroczego loczka z grzywki, wygląda z nim słodko.

Tak więc aniołki chłopcy maja takiego fisia na głowie :)))

Pozdrawiam i pieknej pogody na nadchodzący tydzień życzę.

Marta

Statki, koła i latarnie, czyli wciąż w marynistycznych klimatach

2011-10-23T15:18:00.000+02:00

Chociaż zima za pasem a letnie klimaty to już wspomnienie, ja w dalszym ciągu siedzę w stateczkach, latarniach morskich i kołach ratunkowych... A to za sprawą zamówień na marynistyczne obrazki do pokoików dziecięcych. Pokażę dziś ostatnio zrealizowane zamówienie. Obrazki są już w drodze do właścicielki.

Aktualnie ( tzn. nie dzisiaj :) pracuję nad kolejnym zamówieniem marynistycznym, ale bardzo ciekawym pod względem kolorystycznym. Zobaczymy co z tego wyniknie, a ja nie omieszkam oczywiście pokazać efektów na blogu.

Pozdrawiam cieplutko i życzę miłego niedzielnego wieczoru:)

Marta

Wyniki candy!!!

2011-10-22T18:37:00.000+02:00

Witam bardzo serdecznie!

Nadeszła pora na ogłoszenie wyników candy.

Losowanie powierzyłam mojemu starszemu synkowi.

Jak widać powyżej, słodkości wędrują do Maggie. Gratuluję:)

Podaj mi kochana adres na maila : gufopracownia@o2.pl, a w poniedziałek popędzę na pocztę :)

Pozdrawiam.

Marta

Lawendowy zestaw

2011-10-12T10:22:00.000+02:00

Lawendowy zestaw nareszcie doczekał się swoich pieciu minut.

Zaczęło się od starej makutry, którą przyniosła mi koleżanka. Makutra jest pęknięta, więc pozostała jej już tylko funkcja ozdobna. Pomalowałam ją na biało,przetarłam i ozdobiłam lawendą oczywiście. Wokół sa trzy motywy lawendowe i jeden od wewnetrznej strony. Przy nim kilka motylków.

A że motyw mi sie spodobał bardzo, więc poszło...

dla siebie ozdobiłam doniczkę

a następnie pudełko, ramkę i obrazek

Zależało mi na tym, aby uzyskać efekt delikatności, dlatego też nie dawałm ciemnej farby pod białą, chciałam by spod bieli wychodziło drewno. Nie wiem jak to się dzieje, ale lawenda jest po prostu cudowna, jest tak wdzięcznym motywem, że nigdy nie mam jej dość. Zawsze mi sie podobała, podoba i będzie podobać:) Lawendowe przedmioty wkrótce w moim sklepiku.

Pozdrawiam serdecznie

Marta

Moje pierwsze candy

2011-10-08T20:12:00.001+02:00

Miało być lawendowo, ale nastąpiła zmiana planów. Lawendowo bedzie nastepnym razem.

Dzisiaj ogłaszam candy. Moje pierwsze. Wkrótce mam urodziny i tak sobie postanowiłam, że tego właśnie dnia zrobię losowanie. Zatem zapisy do 21 października, a 22 losowanie.

A do wygrania coś dla miłośników klimatów marynistycznych i lawendy zarazem, bo do obrazka dodaję woreczek wypełniony pachnącą lawendą.

Chętne osoby zapraszam do zabawy. Zasady jak wszędzie, należy zostawić komentarz pod postem i umieścić u siebie na blogu w pasku bocznym link do mojego candy.

Pozdrawiam :)

Marta

Nowe przedmioty z kolekcji Marine

2011-10-06T22:26:00.000+02:00

Rozpędziłam sie z tymi marynistycznymi obrazkami, wieszaczkami i nie mogę przestać :) Sprawia mi to jednak tyle przyjemności, że wcale przestawać nie zamierzam. Czasu na pracę co prawda nie mam za wiele, bo dwójka dzieci wymaga sporo zainteresowania, ale o tym nie muszę nikogo uświadamiać, bo większość z Was to też przecież mamy. I pewnie nie ja jedna, kiedy mam już tę wolną chwilkę, muszę wybierać, albo zrobię coś w domu, np. posprzątam, albo biorę sie do pracy i maszeruję do pracowni, realizuję zamówienia albo coś tam nowego wyczyniam.

W każdym bądź razie ostatnio udało mi sie trochę więcej podziałać. Najpierw pokażę kolejne przedmioty z kolekcji Marine, które nawiązują do wieszaczków prezentowanych w poprzednim poście.

A jutro będzie lawendowo :)

Pozdrawiam serdecznie.

Marta

kalina i ...nowe wieszaczki marynistyczne

2011-09-26T14:01:00.006+02:00

Kalina. Gdybym miała córkę, tak właśnie miałaby na imię. Ale mam dwóch chłopaków i jest super :)

Syropek z kaliny pamiętam jeszcze z dzieciństwa, pyszności po prostu. Mama go robiła zasypując kalinę cukrem, podawała nam taki syropek kiedy chorowaliśmy. Później przez wiele lat nie piłam tego syropu, jakoś nie robiliśmy, ale w tym roku wybraliśmy sie z małżem moim kochanym na wieś i przedzierajac się przez chaszcze nadarliśmy dwie kaneczki kaliny. Nie obyło się niestety bez gościa nieproszonego kleszczem zwanego, ale już jest w porządku.

Teraz tylko pozostało mi coś z tej kaliny zrobić, część na pewno pójdzie na syropek, ale wiem, że są też przepisy na nalewkę. To już pole do popisu dla mojego Marcina.

No i żeby nie było, że nic nie robię:)

Dwa wieszaczki drewniane , oczywiście w stylu marine. Do pokoiku dla dziecka czy nawet do łazienki...

Pozdrawiam serdecznie i takiej pogody jak dziś to życzę jak najdłużej.

Marta

W błękitach

2011-09-20T17:19:00.000+02:00

Może i lato ma już się ku końcowi, ale ja jakoś nie palę sie do jesiennych nastrojów. U mnie króluje błękit, a w nim rybki pasiaste. Z motywem rybek wykonałam obrazek, pudełko i pojemnik na długopisy. Wszystko pomalowane ręcznie farbami akrylowymi.

Rybkowe przedmioty wkrótce w sklepie.

Pozdrawiam :)

Marta

Znów troszkę decou, tym razem tace.

2011-09-10T12:11:00.002+02:00

Witam w ten niezbyt uroczy deszczowy dzień. Znów zaczyna robić się buro i byle jak. Kocham lato, uwielbiam i jakkolwiek inne pory roku też mają swoje uroki, to ja zdecydowanie wolę lato. Nie ja jedna, nieprawdaż?

Pokażę dziś dwie tace zdobione decou. Pracę nad nimi zaczęłam już dawno temu, ale dopiero teraz udało mi się je dokończyć.

Z rozmarynem

I z pomarańczami, radosna i kolorowa

Dziękuję za miłe komentarze i witam nowych obserwatorów.

Pozdrawiam:)

Marta

Obrazki marynistyczne i komoda po liftingu

2011-09-05T15:59:00.001+02:00

Witam serdecznie:)

Dzisiaj kolejna porcja obrazków w stylu marynistycznym. Dwa zestawy i jeden pojedynczy.

A teraz czas na odsłonę mojego "nowego" mebla. Pisałam ostatnio, że pracuję nad kolejnym gratem wygrzebanym w garażu u teścia. Wypatrzyłam sobie tam szafkę pełną szuflad i uznałam, że taka właśnie przyda mi się w pracowni. Wyglądała nieciekawie...

Ale miała aż osiem szuflad, a tych potrzebuję. Wymontowałam uchwyty, zaszpachlowałam otworki, zmatowiłam wszystko i pokryłam białą farbą. Następnie dokręciliśmy pomalowane wcześniej nóżki, dodaliśmy uchwyty i komoda gotowa. Tyle tylko, że już nie trafiła do pracowni. Została na dole...

Okazała się bezpieczniejsza i stabilniejsza niż nasza dotychczasowa rtv-ka, bo nasz maluch już szoruje po domu i czepia się wszystkiego czego tylko dosięgnie. Do pracowni będę więc musiała poszukać sobie innej szafki.

Pozdrawiam:)

Marta

A ryby jak to ryby...

2011-09-02T12:54:00.000+02:00

Dzisiejszy post śmiało można nazwać rybnym.

Rybki na obrazkach i rybki na wieszaczku.

A ja znów wpadłam tylko na chwilę i już zmykam.

Lecę kończyć pracę nad kolejnym gratem wygrzebanym u teścia w garażu.

Do jutra:)

Marta

Serduszkowy zestaw urodzinowy

2011-09-01T13:41:00.001+02:00

Dziś pokażę kolejny prezent urodzinowy, jaki poczyniłam w ostatnich dniach. Tym razem prezent trafił do dziewiecioletniej siostrzenicy męża, która już z różu wyrasta, więc i prezent musiał być w innym kolorze.

Zrobiłam dla niej wieszaczek i pojemnik na długopisy. Bez decou, malowane farbami akrylowymi.

Podobało się bardzo, więc warto było poślęczeć nad tymi paseczkami i kropeczkami :)

Pozdrawiam

Marta

Cudowności z klamociarni

2011-08-24T10:25:00.001+02:00

Uwielbiam, po prostu uwielbiam chodzić na "klamoty" i wiem, że wiele z Was także. Najchętniej za każdym razem coś bym do domu zwlokła, ale: 1. nie lubię mieć zagracone w domu ; 2. wiele rzeczy później leży gdzieś w szafie, bo okazuje sie być niepotrzebne. Trzymam się więc postanowienia, że kupuję tylko to, co jest mi potrzebne. Czasem nie wychodzi...

Z moich ostatnich zakupów jestem ogromnie zadowolona. Jeden z nich to uroczy ceramiczny komplecik do herbaty. Jak go ujrzałam, zobaczyłam, że kompletny, a do tego za 15 zł, to pod pachę i koniec. Mój ci on!

Teraz sobie stoi w kuchni i ładnie wygląda. Z jednej strony chciałabym go używać, ale z drugiej boję sie, że szybko będzie niekompletny. Mam jakąś wrodzoną zdolność do tłuczenia szkła i ceramiki. I to zawsze lecą te najładniejsze okazy...

Drugim moim bardzo udanym zakupem jest żyrandol. Marzył mi się taki do sypialni, no może trochę inny,bo bez tego złota...

Na graciarni wyglądał żałośnie,brudny, biedny, nie zachęcał swoim wyglądem do kupna. Ale to też miało wpływ na cenę...Dodam też, że kryształki nie są akrylowe, ale szklane. To oczywiscie na plus. Trochę kryształków brakuje, ale można przecież dokupić.

I wszystko byłoby cacy, gdyby nie to złoto. Nie dość, że nie za bardzo lubię, to jeszcze do niczego mi nie pasuje. Już kombinuję jak go porozkręcać. Wymysliłam sobie, a mąż mnie w tym przekonaniu utwierdza, że metalowe elementy mus pomalować na czarno. Roboty z tym będzie, oj bedzie, ale myślę, że warto.

Jeszce tak na koniec moje pociechy:)

Jeszcze jedna sprawa, może ktoś mi pomoże...Od kilku dni nie mogę zamieszczać komentarzy z mojego konta. Wyświetlam sie jako anonimowy, albo w ogóle znika to co napisałam..Może coś poprzestawiałam czy co.Jak to naprawić? Bedę wdzięczna za jakieś wskazówki.

Pozdrawiam:)

Marta

Różowy zestaw urodzinowy

2011-08-22T11:22:00.000+02:00

Witam:)

Dziś, jak nigdy, na różowo. Nie pałam jakoś szczególnie miłością do tego koloru, ale przyczyna wyjątkowa, bo urodziny pewnej uroczej siedmiolatki, a dokładnie siostrzenicy meża. Z tej właśnie okazji poczyniłam coś w różu. Nie zastosowałam wsciekłego różu, więc myślę, ze wyszło całkiem, całkiem... W każdym bądź razie prezent sie podobał.

Pozdrawiam:)

Marta

Wieszak piracki i wieszaki z łódkami

2011-08-16T19:53:00.000+02:00

Dziś znów bardzo krótko.

Pozostając w klimatach marynistycznych, kilka nowych prac.

Wieszak piracki

Wieszak z łódeczkami

I jeszcze jeden ze stateczkiem

Nie rozpieszcza nas słońce tego lata, oj, nie rozpieszcza. Długi weekend był na szczęście słoneczny i gorący. Spędziliśmy go w naszym przepięknym Roztoczańskim Parku Narodowym.

Kto tu jeszcze nie był, to polecam z całego serca:)

Pozdrawiam serdecznie i słońca życzę.

Marta :)

Dekoracje w stylu marynistycznym - ciag dalszy

2011-08-10T15:57:00.001+02:00

Tym razem obrazki z liną.

Jeden taki troszkę piracki...

Ten piracki upodobało sobie moje dziecię. Taki sam zawisnie więc u niego w pokoju.

A ten idzie do sklepu.

Pozdrawiam:)

Marta

Dekoracje w stylu marine

2011-08-09T17:05:00.003+02:00

dloWitam:)

Moja ręka już nieco lepsza, więc od razu zabrałam się do roboty i dokończyłam zaczęte wcześniej prace.

W dalszym ciągu pozostajemy w tematach marynistycznych. Na początek kilka obrazków.

łódka

rybki

I w duecie

i jeszcze jedna łódka

Wszystko wykonane z drewna, malowane farbami akrylowymi, lakierowane.

Te i inne obrazki od jutra dostępne w moim sklepie.

Zapraszam.

Stara skrzynka na salonach i sowia ściana

2011-08-02T16:25:00.001+02:00

Witam

Dzisiejszy wpis miał być o czymś zupełnie innym, nad czym od jakiegoś czasu pracuję, ale kontuzja prawej ręki skutecznie mi dalszą pracę uniemożliwiła. Jak mężuś pomoże, to dokończę co zaczęłam i szybciutko pokażę.

Tymczasem pokażę starą skrzynkę na narzędzia podebraną teściowi z garażu. Od dawna zerkałam na nią i sobie wyobrażałam co z nią zrobię. Poczekałam cierpliwie, mężowi glowę posuszyłam i skrzynkę mam w domu :) Planowałam ją pobielić, wymienić zawiasy i niech sobie stoi i ładnie wygląda. Umyłam, postawiłam przy białej ścianie i ... już nie wiem czy ją malować, czy po prostu zostawić taką starą, naturalnie zniszczoną. Tak też mi się podoba. No nie wiem... Malować? Nie malować?

A przy okazji skrzynki pokażę sowią ścianę. Wcześniej moje ptaszyska leżały w teczce, ale po wykończeniu mieszkania postanowiłam je wyeksponować.

Do sowiej rodzinki przyplątał sie jeden orzeł, ale przecież i tak pozostajemy w temacie drapoli :)

Pozdrawiam serdecznie i dużo słońca życzę :)))

Łóżko w stylu marine i fotki z pokoju dzieciecego

2011-07-21T16:37:00.002+02:00

Witam:)

Operacja pokój dla Borysa prawie zakończona. Najażniejszy element, czyli łóżko, jest gotowy i sprawuje sie doskonale. Jak pisałam wcześniej planowaliśmy zrobić młodemu pokój w stylu marynistycznym, tak troszkę pirackich akcentów dodać, ale nie oszukujmy się, gdybyśmy zrobili ten pokój dla siebie czy do zdjęć, to mógłby być marynistyczny od A do Z, ale czterolatek ma też inne zainteresowania. A to trzeba brać pod uwage, w końcu to on tam urzęduje.

Zrobiliśmy więc tak, że dwie ściany pomalowalismy na błękit, a resztę na biało, łóżko jest absolutnie w stylu marine, podobnie stolik z krzesełkami, który pomalowałam już dawno temu oraz stojąca szafka z misiem. Dorobiliśmy półki z HDFu i pomalowałam je na niebiesko, łaczą one misiową szafkę z komodą.

Na półeczki wykorzystałam małe szuflady ze starej toaletki. Ona skończyła w piecu, a szufladki na scianie. Prawdopodobnie zajmę się komodami, albo chociaż jedną i w wolnym czasie przemaluję. Jeszcze sie zastanawiam. Jak myślicie?

Urządzając ten pokoik nie planowaliśmy żadnego większego wkładu finansowego, co najwyżej na farby, wkręty itp. Wykorzystaliśmy meble, które mieliśmy już wcześniej. Nowym meblem jest tylko łóżko, ale nie nowym, w sensie kupionym w sklepie, tylko nowym, bo niedawno go zrobiliśmy. Z drewnianego łóżka, które znajoma chciala wyrzucić(!!!). Po rozkreceniu wygladało tak:

Rozłożyliśmy je na czynniki pierwsze, wymierzyliśmy i docięlismy tak, aby pasowało do istniejącego już materaca. Po oszlifowaniu pomalowałam elementy łóżka, poskręcaliśmy i jest. Uchwyty zrobiłam ze sznura i takie same widze przy komodzie. Przyznam szczerze, że jestem bardzo zadowolona z efektu, wszystko pasuje, szuflada wsuwa sie i wysuwa bez problemu, a my przecież jesteśmy laikami w tych sprawach...

Mam w tym pokoju jeszcze trochę do zrobienia, jak poszewki, które podkreślą charakter pokoju, żagle i piracka flaga, bo na razie sam maszt do łóżka jest przymocowany. To jednak zrobię dopiero, kiedy uruchomię maszynę do szycia, a pewnie nieprędko, bo już nie wyrabiam na zakrętach. Opiekunki do dzieci chyba potrzebuję, bo tak z doskoku naprawdę niewiele mozna zrobić.

A żeby było ciekawiej, to wczoraj omal nas nie zalało. Burza była straszna, lało niesamowicie, nasze miasto tak wspaniale wyremontowało nam ulicę, że teraz woda zamiast do studzienek pakuje na podwórko. Zwylke robiła się kałuża na podwórku, ale wczoraj woda wlewała sie nam na werandę. Gdyby nie sprawne działanie mojego męża, tescia i szwagra, to nasz nowiutki olejowany parkiet trafiłby szlag, bo woda wdarłaby sie do mieszkania.

Ech, szkoda gadać.

Pozdrawiam:)

Marta

Decoupage na stole i jeszcze troszkę lawendy

2011-06-29T15:45:00.000+02:00

Pokażę dzisiaj stół,nad którym wczoraj ukończyłam pracę.

Po przeniesieniu kuchni na dół zostaliśmy bez stołu. Ten, którego używaliśmy wcześniej jest okrągły i bardzo zagraciłby nam nowe pomieszczenie, a poza tym jest mi potrzebny w pracowni. Nie zamierzaliśmy oczywiscie inwestować w nowy stół, bo i tak docelowo ma być tu stół zrobiony z dębowych desek ze starego dziadkowego łóżka. Znając życie na jego zrobienie trzeba będzie pewnie długo czekać... Póki co jednak jakiś stół być musi, więc zrobilismy mixa z dwóch stołów, z których zaden nie nadawał się w pojedynkę. Jeden miał drewniane nogi, ale paskudny blat z płyty, a drugi stół miał blat drewniany, ale nogi obcięte na wysokości ławy. Z tych dwóch stołów powstał właśnie nasz kuchenny stół. Marcin jeszcze troszke zjechał brzegi szlifierką, żeby takie równe nie były. Dalej to juz moja robota, czyli malowanie, przecierka i decoupage. Decou powstał zupełnie nieoczekiwanie. Wycinałam oliwkowe motywy do zdobienia moich prac i tak po prostu położyłam je wycięte na stole. W tym momencie w mojej głowie zapaliła sie lampka... I mamy stół z oliwkami :)

Na koniec, jak w tytule, jeszcze troszkę lawendy.

Jako że lawendowego kwiecia u mnie pod dostatkiem, upiekłam ciasteczka lawendowe. Przepis znalazłam u Ili na blogu ( Moja Przystań). Ciasteczka sa przepyszne i cudownie pachną. Z dobra kawą tworzą znakomity duet. Pycha!

Pozdrawiam:)

Marta

Lawenda w ogrodzie i lawenda na doniczkach

2011-06-27T10:56:00.000+02:00

Witam serdecznie. Nareszcie mocniej słońce świeci, a dzięki temu i kwiecie radośniej wygląda. Lawenda w moim przydomowym ogródku rozkwitła pełną parą. Owady po prostu szaleją, praca wre na całego, zwlaszcza trzmiele kochają lawendę.

A skoro już jesteśmy przy lawendzie, to pokażę ostatnie moje prace. Dwie doniczki i gliniany garnuszek o cudnym kształcie ozdobiłam na zamówienie dla mojej koleżanki. Ona tez zakochana jest w lawendzie :)

Pozdrawiam lawendowo:)

Parkiet olejowany

2011-06-20T10:36:00.001+02:00

Witam :) Już normą staje się u mnie , że dodaję jeden wpis na miesiąc, ale,kurka wodna, nie mam kiedy. Dzieje się dużo, ciągle coś robię, przerabiam, planuję, urządzam, a to wszystko w przerwach, bo przecież mam dwóch bardzo zajmujących chłopców. Coś musi w takiej sytuacji ucierpieć, na pierwszym miejscu jest niestety blog, zaniedbany zupełnie.

Pisałam wcześniej o tym, że Marcin dołożył sobie roboty, kiedy postanowił fazowac wszystkie klepki parkietowe. Była to pierwsza genialna decyzja, a kolejna to ta o zaolejowaniu parkietu. Do końca nie wiedzieliśmy jak to będzie wyglądało, bo próbki sa na ogół wykonane na sośnie lub dębinie, natomiast my mamy parkiet bukowy. Efekt przerósł moje oczekiwania. Parkiet, nie dość, że wygląda pięknie, naturalnie, to jest przy tym niesamowicie miły w dotyku i ciepły. Aż chce się po nim ganiać na bosaka.Parkiet lakierowany mamy na górze i teraz kiedy mam porównanie, to śmiało mogę powiedzieć, że lakier się nie umywa...

Nasza podłoga na dole wygląda teraz tak:

Przed olejowaniem

w trakcie

a tak to wygląda w całości

Jak widać, już użytkujemy nasz parter. Jeszcze trochę tu pusto, trochę pracy jeszcze przed nami, ale już jest ok. Najważniejsze, że da się korzystać z kuchni.

Pozdrawiam.

Buziole :)

Pokój w stylu marine dla chłopca

2011-06-01T11:44:00.001+02:00

Przymierzam się powoli do urządzania pokoju dla moich chłopaków, a raczej dla jednego na razie, bo młodszy jeszcze w nocy wstaje i nie chce mi się w nocy latać z pokoju do pokoju.

Miałam nadzieję, że zrobię malowanie w tym tygodniu, ale prawdopodobnie nie dam rady. W poprzednim poście pokazałam fragmenty łóżka, które robimy dla Borysa, jest już prawie, prawie gotowe. Pokój ma być w stylu marynistycznym, obowiązkowo muszą się pojawić akcenty pirackie. Tak zażyczył sobie nasz mały pirat :)

W internecie znalazłam kilka fajnych pokoi dziecięcych w stylu marine.

A dzisiaj Dzień Dziecka.

WSZYSTKIM NASZYM NAJDROŻSZYM SKARBOM ŻYCZMY DUŻO ZDROWIA I RADOŚCI.

BY CZUŁY SIĘ BEZPIECZNE, SZCZĘŚLIWE I KOCHANE!!!!

BUZIAKI, KOCHANE DZIECIAKI :))))))

migawki z remontu

2011-05-27T11:46:00.000+02:00

Do napisania tego posta zabieram się już od dobrych kilku tygodni, ale tego czasu ciągle brak. Kiedy już zorganizuję opiekę do malucha, to czym prędzej zabieram się do pracy. Remont powoli posuwa się naprzód, ale idzie to bardzo powoli, bo Marcin często cały dzień w pracy. Jestem już tym remontem strasznie zmęczona, więc staram się robić sama ile tylko dam radę, byle tylko szybciej skończyć. Nie jest to łatwe, bo ja matka karmiąca jestem ale staram sie to wszystko jakoś ogarnąć i zorganizować. Efekty naszej pracy już widać, choć rozgardiasz jeszcze okropny, bo robię dwadziescia rzeczy na raz.

Pomieszczenie w większosci pomalowałam sama, Marcin pomagał mi po pracy. Zajeło to trzy dni, bo metrów w cholerę, a przecież raz pomalować nie wystarczy. Umordowałam się przy tym malowaniu jak nie wiem co. An bak już pomalowaliśmy slon i kuchnię, to po tym remoncie klatka schodowa aż piała żeby ją odświeżyć . Teraz jeszcze kilka drobnych poprawek na dole i dawaj malować pokój dla dzieci. Ale to mam w planach na przyszły tydzień. Tymczasem wymyśliłam sobie jeszcze jedną robotę i robię dla Borysa łóżko. Widac je na zdjęciach, juz pomalowane, dzisiaj po południu bedziemy je skręcać. Jak już skończę to pokażę jego przemianę.

Kuchnia tez już prawie, prawie, ale i ona poczeka na odrębnego posta o tym jak powstawała.

Dziasiaj pokaże drzwi, któryych przemiana zaszła tak przy okazji. W poprzednim poście widać drewniane drzwi z szybami, pomalowane na brązowo, któregoś wieczoru stwierdziłam, że takich ich nie zostawie i choc czasu nie miałam za wiele, to się za nie zabrałam. Są to drzwi dębowe i pięknie wyglądałyby, np. zaolejowane, ale realnie oceniam swoje możliwosci czasowe idałam sobie spokój z czyszczeniem ich do gołego drewna. Pokryłam je farbą, przetałam tu i ówdzie i są :) Całkiem fajnie teraz to wygląda. Tak mi się przynajmniej wydaje :)

Były takie:

a są takie:

Rura nad nimi oczywiście do zakrycia, element maskujący już przygotowałam, pozostało go tylko zamontować. Tak wyszło, że w tym miejscu nie może być zabudowania na stałe , bo w razie potrzeby nie dałoby się zdjąć drzwi.

Na koniec pokażę jeszcze parkiet. Jak już wcześniej pisałam, Marcin postanowił przefazować każdą klepkę , czym dodał sobie mnóstwo pracy, ale miał rację, wygląda to świetnie. Dziś po południu zaczyna układanie parkietu. Jak nic nie wyskoczy...

Kilka klepek zniszczyłam, bo leżały sobie grzecznie na podłodze, a ja potknęłam się o puszkę z niebieską farbą.....

To zupełnie w moim stylu,wszystko potrafię wylać, jak nie wlezę i wyleję, to silnie gestykuluję i też wyleję.

Przepraszam za ewentualne braki ogonków w literach, czy jakięś inne błędy, ale piszę z dziecięciem na kolanach :)

Pozdrawiam serdecznie.

Marta

Kominek już jest i działa

2011-04-11T12:08:00.000+02:00

Udało się! Zajęło nam to całą sobotę, ale daliśmy radę .Kominek już jest obudowany, a i działa jak należy. Cieszę sie niezmiernie, że ta praca już za nami, bo trochę nam blokowała inne sprawy. Teraz powinno już pójsć szybciej i nie mogę sie doczekać kiedy chwycę wałek i farbę. A wracając do kominka to jestem z nas naprawdę dumna, bo robiliśmy go we dwoje ( po konsultacjach z fachowcem od kominków rzecz jasna) i był to nasz pierwszy raz w tej materii. Obudowa wymaga jeszcze obróbki, dopieszczenia, następnie pomalowania, ale strona techniczna, ta najważniejsza, została już wykonana. Na razie wygląda to tak:

Próba ogniowa przeprowadzona przed i w trakcie prac

I choć w domu jeszcze szaro i ponuro przez ten remont, to na zewnątrz widać coraz więcej kolorów.

Tylko trochę cieplej mogłoby być...

Pozdrawiam :)

Marta

Pomysł na kominek

2011-04-07T14:30:00.000+02:00

Nasz kominek jeszcze w trakcie budowy, ponieważ pracujemy nad nim wyłącznie popołudniami, czy raczej wieczorami, ale może do jutra uda nam się skończyć, to pokażę cośmy natworzyli :) Tymczasem zamieszczam kilka kominków, które były nam inspiracją.

Zgodnie stwierdziliśmy, że nasz kominek musi być prosty i praktyczny. I choć podobają nam się niektóre kominki w stylu rustykalnym, to u siebie w domu zdecydowanie wolimy taki jak na zdjęciach.

A pomijając kwestie stylu kominka, dochodzi jeszcze kwestia sprzątania. Powierzchnie do wycierania kurzu staram sie ograniczyć do minimum, a taki kominek spełnia te kryteria ; )

A oto dowód,że wiosna już sie rozgościła u nas na całego.

Pozdrawiam

Nareszcie wiosna :)

2011-03-28T17:32:00.000+02:00

Wszędzie wokół czuć i widać wiosnę, a u mnie na blogu jeszcze zima... Jak zerknęłam, że ostatni wpis ze stycznia, to się przeraziłam, ale nawet nie było kiedy pisać. Dała nam ta zima w kość i mam nadzieję,że wraz z nią odeszły te wstrętne choróbska. A działo się, działo,. Najpierw katarki, kaszelki, aż w końcu wyszło zapalenie płuc u maluszka, .Wylądowaliśmy w szpitalu, ale żeby było ciekawiej, to w tym samym czasie doszła grypa żołądkowa, która zmaltretowała całą naszą rodzinę, z dziadkami i babciami włącznie. Na szczęście naszego Igorka ominęła ( dzięki temu, że był na cycu).

Teraz jest już dobrze i pragnęłabym aby tak zostało...

A na moim skalniaczku zakwitły krokusy :)

Ptactwo też wiosnę czuje. W ubiegłym tygodniu widzielismy z Marcinem dwa żurawie, ale niestety, nie zabraliśmy ze sobą aparatu :( Piekny widok to był. A dziś Marcin widział dwa LECĄCE boćki i wpadł do domu od progu już wołając, ze to bedzie dobry rok,! Mam taką nadzieję...

Podczas wczorajszego spaceru pyknęliśmy też parę fotek kaczuchom. Kaczory mają niesamowite kolory...

Cieszę się bardzo, że wreszcie robi się cieplej. Już chyba wszyscy mieliśmy tej zimy dość. A kiedy cieplej i słoneczniej, to jakoś tak bardziej optymistycznie na wszystko można spojrzeć. Mam teraz mnóstwo energii, pomysłów i chęci do pracy. I chociaż bardzo trudno z dwójką małych dzieci ogarnąć to wszystko, to mam nadzieję, że w końcu uda mi się kilka spraw zrealizować. Remont na parterze juz trochę posunał sie do przodu, na podłodze leżą płyki, a Marcin zaczął obudowywać kominek. Tak, tak, w zimie nie było na to czasu. przed nami jeszcze trochę pracy, ale mozna powiedziec, ze wyszliśmy z lasu...

Ściany, które miały być wyburzone, zostały wyburzone, grubaśne rury pod sufitem obudowane płytą ( jeszcze kawałek widać nad drzwiami), w kuchni zamiast okna mamy luksfery, ponieważ jest ono okno w okno z gankiem teściów i jakoś tak nie byłoby fajnie sobie zaglądać..

Pod oknem i wzdłuż ściany z zostawilismy miejsce na murowane szafki, a ten fragment podłogi bez płytek czeka na ułożenie parkietu, ale moje kochanie postanowiło dołożyć sobie roboty i każdą klepkę bedzie fazował, bo taki właśnie fazowany parkiet mu się podoba i już! Mnie też się podoba, wiec nie protestuję...

Na razie nie wygląda to najlepiej, ale uwierzcie mi, było strasznie !!! Jak dotąd pochłoneło to mnóstwo pracy i czasu, zwłaszcza, że prawie wszystko robimy sami, ja przez okres ciąży nie mogłam pomagać przy takich pracach ,zresztą w ogóle nic nie mogłam, a Marcin po godzinach też za wiele nie zdziała,więc wlecze sie to niemiłosiernie. Ale jak już tyle czasu wytrzymaliśmy, to wytrzymamy jeszcze trochę, choć mamy już tego remontu serdecznie dość.

W nastepnym poście wrzucę kilka zdjeć kominków, które bardzo nam sie podobają i podobny sobie robimy.

I jeszcze na koniec mój Skarbek młodszy. Już całkiem poważny facet jestem :)

Pozdrówka ślę.

Marta

Okienko strychowe

2011-01-26T15:09:00.001+01:00

Uff, nareszcie mam chwilkę, aby usiąśc przy komputerze i coś napisać. Mój starszy czasoumilacz u babci, a młodszy śpi ( śpi co prawda jak mucha na bębnie, ale śpi :)

Przede wszystkim bardzo się cieszę, że podobały sie Wam drzwi, które w poprzednim poście pokazałam. Wasze komentarze zobaczyłam dopiero po paru dniach, czekały na moderację ( włączyłam przypadkowo tę opcję, kiedy kasowałam spam, jaki parę razy dostałam).

A wracając do drzwi, to mam jeszcze jedną parę identycznych, zaczęłam je obdzierać już dawno, ale teraz nawet nie ma mowy o dokończeniu, więc pewnie pomaluję je na biało, poprzecieram trochę i pozostanie mi wykombinowanie co z nimi zrobić. Może przymocować wieszaki i ulokować w korytarzu? Nie wiem, ale z pewnością gdzies je upchnę.Przecież nie mogłabym ich ot tak wyrzucić. Przypominają mi dom, w którym spędzaliśmy mnóstwo czasu jako dzieciaki. Później zresztą też bardzo często na wieś jeździliśmy i jeździmy teraz kiedy tylko możemy. Roztocze to przepiekne tereny, więc po co siedzieć w mieście, kiedy można spędzić wolny czas na łonie natury.

Zdjęcia drzwiom nie robiłam, wiadomo jak wyglądają, tu i ówdzie zdarta opalarką farba, nic ciekawego... Pokażę, kiedy już coś z nimi zrobię :)

Na temat rzeczy wywleczonych ze starych domów naszych dziadków możnaby stworzyć odrębnego bloga, tyle mamy tego. Ostatnio był Dzień Babci i zdaliśmy sobie z Marcinem sprawę ile babcinych rzeczy ocaliliśmy przed wyrzuceniem na śmietnik czy spaleniem w piecu. Wielu używamy teraz jako dekoracji, inne leżą w piwnicy czy w garażu i czekają na swój czas. Doczekają się :)

To okienko strychowe i deska z rokiem ukończenia budowy domu, nie usuwaliśmy żadnych gwoździ, chcemy niektórez tych pamiątek mieć w oryginalnej postaci. Na razie wisi sobie to okienko w kuchni, ale na dole szykuję dla niego specjalne miejsce, myślę, że na białej ścianie będzie prezentować się o wiele lepiej.

Idzie luty, szykuj ciepłe buty.

No, naszykowałam... Jak się nie da czegos zmienić, to trzeba to zaakceptować i cierpliwie na wiosnę czekać. Wybieranie dzieci na spacer zimowy do przyjemności nie należy, ale sam spacer moze być już bardzo przyjemny :)

Witam serdecznie nowe obserwatorki.

Pozdrawiam cieplutko.

Marta

Stare drzwi i krzesła

2011-01-21T22:38:00.000+01:00

Hura! Nareszcie się doczekałam. Stare drzwi, które wzięliśmy dawno temu z domu moich dziadków zostały zamontowane w naszym domku. Od dawna na to czekały. Jakieś dwa lata temu oczyściliśmy je, ale na montaż musiały długo czekać.Jak na pewno doskonale wiecie, darcie farby olejnej do przyjemności nie należy, zwłaszcza że warstw było niemało. Po zmianie komputera nie mogę doszukać się zdjęć dokumentujących naszą pracę nad tymi drzwiami. Ja szalałam z opalarką, a Marcin doczyszczał szlifierką, jednak wszelkie zagłębienia i frezy darłam ręcznie. No i pozbyliśmy się wreszcie koloru.Wiele drewnianych przedmiotów było kiedyś malowane na jasny orzech, który moim zdaniem jest jednym z paskudniejszych kolorów, no i kojarzy się nie najlepiej...

Po oczyszczeniu drzwi musiały swoje odstać. Najpierw w domu, potem około pół roku u stolarza, który dorobił do nich oscieżnicę. Może i długo to wszystko u nas trwa, ale na bieg niektórych wydarzeń nie mamy wpływu po prostu i czasem coś musi poczekać. Drzwi już są na swoim miejscu i choć wymagają wykończenia, już z przyjemnością na nie patrzę.

Zamierzam je zaolejować, ale poczekam z tym, aż ściany będą pomalowane, bo póki co położony jest gips(już dawno). Na szczęście prace wykończeniowe ostatnimi czasy ruszyly, więc mam nadzieję, że za jakiś czas skończy się mieszkanie w remoncie.

Wygrzebałam też krzesła, które zwlekliśmy razem z drzwiami. Dwie sztuki są już pięknie wyczyszczone do drewna, ale rozebrane na części i tak już sobie dwa lata leżą, natomiast pozostałe dwa czekały na swój czas. I tymi właśnie zajęłam się teraz. Jedno było kiedyś trochę potraktowane opalarką i teraz przy malowaniu miałam z nim najwięcej kłopotu, ponieważ pokost, którym było posmarowane drewno zaczął mi wyłazić spod białej farby w postaci różowych smug. Co jak co, ale różowe krzesło do niczego mi nie pasuje :)

Oto moje krzesło przed:

A tutaj po malowaniu, ale tylko fragment, bo ciemno było i krzesło na zdjęciu pokazującym całosć,niebieskie a nie białe wyszło.

Może jutro bedzie lepsze światło...

Wiosny, wiosny pragnę. O ile ubiegłoroczna zima była wspaniała, to w tym roku mam dość i przepędziłabym ją gdzie pieprz rośnie!

Do zobaczenia :)

Marta

Mocno spóźnione prezenty...

2011-01-05T16:19:00.000+01:00

No i mamy 2011. Nauczona doświadczeniami z poprzedniego roku, postanowiłam niczego nie planować. Owszem, jeśli się uda, to chciałabym zrealizować kilka pomysłów, dokończyć zaczęte prace, a przede wszystkim ukończyć remont, który wlecze się już o wiele za długo. Ale jak wyjdzie, zobaczymy... Rok temu naplanowałam sobie, ze ho ho, a ostatecznie wiekszość roku przeleżałam, jak nie w domu to w szpitalu. Dlatego na 2011 żadnych planów!

Podsumowując 2010,mogę powiedzieć, że był niesamowicie trudny, ale owocny :))))

Jak pisałam w poprzednim poście, zaczynam coś tam działać powolutku. Bardzo powolutku, ale jednak...

Poniżej przedstawiam przedmioty, które miały być prezentami gwiazdkowymi. Tak planowałam...

Będą mocno spóźnionymi prezentami, bo nawet nie było szans na ich dokończenie przed Świętami.

Zestawy sa już prawie gotowe, pozostały już tylko ostatnie szlify do zrobienia.

Do tego zestawu dołączę jeszcze doniczkę z tym samym motywem, ale jeszcze się doniczka robi...

Drugi zestaw jest z kolei robiony pod istniejące już doniczki. Jest to prezent dla mojej Mamy. Kiedyś ozdobiłam dla niej dwie doniczki

A teraz dostanie pasującą do nich tacę i ozdobną deseczkę.

Mam nadzieję, że obdarowane osoby wybaczą mi ten poślizg i będą zadowolone z prezentów.

Pozdrawiam.

Marta

I po świętach...

2010-12-28T13:17:00.001+01:00

Świeta, święta i po świętach... U nas w tym roku minęły pod znakiem zasmarkanych dziecięcych nosków, nie miałam nawet czasu na jakieś gruntowniejsze porządki, ogarnęłam tylko co zdołałam ogarnąć, w kuchni też nie było kiedy poszaleć, stanęło na pierniczkach i średnio udanej babie panettone. Trudno, są sprawy ważniejsze niż blysk w domu i obficie zastawiony stół. Zresztą, i tak trudno u mnie mówić o błysku, kiedy na parterze remont na całego. Niekończący się...
Ja natomiast od dziś wykorzystuję każdą chwilkę na jakieś pracki twórcze. Zaczęłam je dawno temu, teraz próbuję dokończyć. Jak wspaniale znów coś robić, coś, co daje tyle satysfakcji, a przy tym odpręża i pozwala choć na chwilę oderwać sie od kurzodomowych i matczynych obowiązków. Mam nadzieję, że uda mi sie lada dzień dokończyć nowe prace i będę mogła je pokazać.

Zupełnie niespodziewanie zakwitł mi hiacynt odstawiony wiosną gdzieś do kąta.

A oto mały pomocnik świetego Mikołaja

Pozdrawiam serdecznie:)

Marta

2010-12-01T20:38:00.000+01:00

Witam bardzo serdecznie po długaśnej przerwie. Wróciłam do domu po dwóch miesiącach leżenia plackiem w szpitalu, ale nagroda za to leżenie jest wspaniała :) Do tej pory bolą mnie nogi przy chodzeniu i na myśl o paru innych wątpliwych przyjemnościach zwiazanych z takim leżakowaniem dostaję dreszczy. Najbardziej boleśnie odczułam jednak rozstanie z rodziną, mąż mnie odwiedzał, ale starszego synka nie widziałam przez dwa miesiące,on też na swój sposób przeżył to rozstanie. Może nie płakał za mamą, ale dał wszystkim dookoła dobrze popalić. Na szczęście to już za nami. Dzięki Bogu i odrobinie cierpliwości z mojej strony moje dzieciątko urodziło się zdrowe i prawie o czasie. A początkowo sytuacja nie rysowała się różowo. Na przełomie 28/29 tygodnia ciąży odplynęły mi wody płodowe.O uczuciach moich w tamtej chwili nie jestem w stanie pisać, Maluszek ważył między 1100 a 1300 gram. Niewiele. Tafiłam do dobrego szpitala, ale nie tylko od lekarzy zależy los wcześniaczka. Na szczęście nie miałam skurczy, więc leżałam z bezwzględnym zakazem wstawania czy nawet siadania na łóżku. Walka toczyła się o każdy dzień, potem tydzień i tym sposobem udało mi się doleżeć do pełnego 35 tygodnia i jeszcze kilku dni. Igor urodził się wprawdzie przedwcześnie, ale o wadze 2510 i w bardzo dobrej kondycji, nawet nie trafił na oddział dla wcześniaczków. Od tygodnia jesteśmy w domu, apetyt mu dopisuje i rośnie jak na drożdżach. Jest kochanym słodkim dzidziusiem a ja najszcześliwszą mamą na świecie!
Pozdrawiam cieplutko:)

Nowe nabytki

2010-08-19T12:59:00.000+02:00

Pochwalę sie dzisiaj moimi najnowszymi zdobyczami :) Poszukiwaliśmy wprawdzie mosiężnych naczyń, ale zdobyliśmy co innego. Na mosiężne naczynia do gotowania polujemy już od jakiegoś czasu, razu pewnego oglądaliśmy na starociach mosiężne garnki, rondle, patelnie, ale jakoś nie zdecydowaliśmy się na ich kupno, a bo drogie, a bo nie jest to takie niezbędne, a to piniędzy na co innego trzeba... Jak stwierdziliśmy, że może jednak warto byłoby coś takiego w domu mieć, zwłaszcza, że do nowej kuchni pasowałoby idealnie, to teraz trafić na takie rzeczy nie możemy. Ot, jak zwykle.

Moje nowe nabytki, to może i zwykłe gractwo, ale mi sie spodobały, a że za grosze, to czemu nie kupić...

Nie zamierzam niczego w tych przedmiotach poprawiać ani malować, podobają mi sie właśnie takie. Zwłaszcza lampion, taki stary, podrdzewiały :)

Drewniana skrzyneczka juz znalazła swoje miejsce na półce w kredensie.

Przy okazji zamieszczę kilka zdjęć naszej pieknej przyrody.

Gdybym mojego męża nie znała, to mogłabym go podejrzewać o różne rzeczy, bo zdarza się czasami, że wraca z pracy później niż powinien... Moje Kochanie jednak wrazliwe jest bardzo na piękno przyrody i jak widzi coś wartego obfocenia, to po prostu nie może się nie zatrzymać :) Wczoraj na przykład uganiał sie po polach za bocianami, a i jaskółki sie załapały, a to jeszcze gdzieś po drodze piękna para drobiowa. No i jak tu ominąć takie widoki :)

Pozdrawiam serdecznie i życzę pieknej pogody na nadchodzacy weekend.

Lawendowe zbiory

2010-08-10T12:07:00.003+02:00

Jest coraz lepiej, często przyjmuję już pozycję pionową, mogę zatem zrobić bardzo dużo jak na mój obecny stan. Nie muszę przynajmniej prosić mojej Mamy o umycie naczyń, czy rozwieszenie prania... To dla mnie ogromnie ważne, bo serce mnie boli, wiedzac,że spada na nią tyle pracy, mojej pracy. Marcin też ciagle pracuje i sam też nie dalby rady wszystkiego ogarnąć, dlatego cieszę się niezmiernie, że coś już mogę robić. Bez szaleństw oczywiście, bardzo powoli i z przerwami, ale działam :) Moi chłopcy szczęśliwi, bo mama znów gotuje, a lubią moją kuchnię.
Przy okazji pochwalę się, że nasz drugi dzidziuś jest również płci męskiej. Borys będzie więc miał upragnionego braciszka :)

Zbiorem lawendy w tym roku musiał zająć się Marcin, zrobił to już dawno, ale nie było kiedy popstrykać fotek. Ja w tym czasie powolutku kruszyłam susz. Tymczasem na krzaczkach widzę nowe pąki, drugi zbiór zapowiada sie więc wcale nie gorzej. Zaczęłam już przygotowywać woreczki, ale sama maszyny nie wyciągnę, więc znów muszę czekać, aż ktoś się zlituje...

Rozpoczęłam też przygodę z ceramiką. Piec dotarł podczas mojego pobytu w szpitalu, więc zobaczyłam go dopiero po powrocie do domu. Przyznam szczerze, że nie spodziewałam się, że będzie taki ogromny... Jeszcze go nie uruchamiałam, ponieważ najpierw elektryk musi nam podłączyć prąd trójfazowy, a to wiąże sie z pisaniem wniosków, decyzjami, bla, bla, bla. Jak większosć z was pewnie wie, koszty takich podłaczeń są niemałe, ale cóż,jak się powiedziało A...
Mam tylko nadzieję, że kiedyś ten piec na siebie zarobi...
Póki co, zaczęliśmy lepić. Ogromnie mi się to zajęcie spodobało i najchętniej lepiłabym cały czas, ale tu też jestem zdana na pomoc mojego kochanego męża, bo sama nie mogę sie tak napinać, aby rozmiękczyć bryłę szamotu. Czekam więc aż wróci mój ukochany z pracy, karmię go pysznym obiadem, espresso mu zrobię, po czym nieśmiało proszę o pomoc przy tym twardym szamocie :) A że człowiek z niego dobry i kochany, to mimo kupy roboty przy remoncie , rozgniecie mi tę bryłę, a i sam coś ulepi. Przyznać muszę, że w lepieniu mu nie dorównuję. Gdyby miał tylko więcej czasu...
Fotek naszych szamotowych prac na razie nie zamieszczam, suszą się, a do zapełnienia pieca potrzeba ich jeszcze mnóstwo, więc na wypał będzie trzeba jeszcze poczekać. Znów poczekac, ech... cierpliwość nigdy nie była moją mocną stroną, ale ta ciąża sprawiła, że cierpliwości musiałam się nauczyć. Nie było innego wyjścia:) Znajduje ona teraz zastosowanie w bardzo wielu sferach życia :)

Pozdrawiam bardzo serdecznie:)

Marta

O przymusowym nieróbstwie i kilka starszych prac

2010-07-19T17:24:00.003+02:00

Nic nie robię, nie mogę :( Chciałabym działać, coś tworzyć, rozpiera mnie energia, ale nie wolno mi NIC. Mogę tylko leżeć, czasami trochę posiedzieć, wyjść do toalety i... tyle. Dla kogoś, kto jest w ciagłym ruchu, kto zawsze ma masę rzeczy do zrobienia, takie przymusowe leżenie jest wprost nie do zniesienia. Czas się dłuży niemiłosiernie, a to dopiero połowa ciąży... Oj Dziecinko, mama odrabia właśnie trudną lekcję cierpliwości :)

Dla tej maleńkiej rozwijającej sie pod sercem Istotki człowiek zrobi wszystko, ale nieprawdą byloby twierdzenie, że przychodzi to łatwo, ot tak. Wcale nie jest łatwo, na szczęście mamy Rodziców, którzy zajmują się Borysem, czy po prostu zrobią mi coś do jedzenia kiedy M. w pracy. Niby nic takiego, a jednak. Ich pomoc w takich sytuacjach jest nieoceniona.

Nic,trza leżeć, najważniejsze, że w domu, bo już sie bałam , ze mnie w szpitalu zameldują :)

Wystarczy już tych żali, do grudnia jakoś wytrzymam. Fotek żadnych nowych nie wrzucę, bo nie mam jak ich zrobić, a mojego lawendowego poletka nawet nie miałam okazji zobaczyć na żywo. Zdjęć owego pięknego, pielęgnowanego poletka, które M.zrobił nie mogę zamieścić, bo są w formacie RAW i trzeba je jakoś zmodyfikować, na czym nie znam się kompletnie.

Mam za to zdjęcia prac zrobione jeszcze zanim trafiłam do szpitala i kilka z nich wrzucę.

Lawenda - temat na czasie

Oliwy, zioła, czyli to co w kuchni obowiązkowe

Ten temat w moim stanie odpada, a obrazek już podarowany

Bardzo serdecznie chcialabym powitać nowe obserwatorki :)

Pozdrawiam wszystkich tu zaglądajacych. Buźki :)

Nareszcie w domu

2010-07-07T16:42:00.002+02:00

Po dłuugiej nieobecności, ku memu wielkiemu zadowoleniu, wróciłam do domu. Nie byłam jednak na wczasach, lecz w szpitalu. Ciężko było, mogłam stracić moje Maleństwo, ale dzięki Bogu jest już dobrze. Muszę wprawdzie leżeć, leżeć i jeszcze raz leżeć, co przy szalonym trzylatku jest niezwykle trudne do zrealizowania, ale najwazniejsze, że moje drugie dzieciątko rośnie, a od kilku dni czuję już jego delikatne kopniaczki : )

Wkrótce zacznę nadrabiać blogowe zaległości, pozaglądam, popodziwiam, sama coś nasmaruję, ale na razie nie mogę nacieszyć się powrotem do domu. Psisko kochane, które z oczywistych powodów nie mogło mnie odwiedzać, nie posiadało sie ze szczęścia i na dzień dobry oblizało mi całą twarz :)

Pozdrawiam serdecznie i do zobaczenia na Waszych blogach :)

2010-05-12T22:12:00.000+02:00

Dzisiaj moje Szczęście skończyło trzy latka. Nie mam pojęcia kiedy ten czas upłynął, pamiętam jakby to było wczoraj. Czułam, że dziecię za parę godzin będzie z nami, ale jeszcze strasznie mocno nie nalegało i dało nam parę godzin pięknego wieczoru. A że to maj, to nocą słowika posłuchać można, więc siedzieliśmy na brzegu rzeki, słuchaliśmy pięknego słowiczego śpiewu i czekaliśmy na wyraźny sygnał od naszego synka. Cudownie wspominam ten wieczór :) Synek zastanawiał się dosyć długo, bo zdecydował się przyjść na świat dopiero w południe następnego dnia... hm, tego długiego czekania już z takim rozrzewnieniem nie wspominam ;)

A za chwilę będzie przedszkolakiem.

I starszym bratem też będzie :)))))

U nas ostatnio pracowicie, zwłaszcza na działce kupę roboty mamy, ale uwielbiam takie zajęcia.

Otoczenie kwiatów i drzew wpływa cudownie odprężająco, nawet jeśli potem padam ze zmęczenia ( tego fizycznego oczywiście). Szczęśliwymi posiadaczami działki staliśmy się rok temu. Była to dzika łąka, działka była strasznie zapuszczona, nie powiem żeby mi się nie podobało, ale trzeba było jakiś porządek tam zaprowadzić. Przez parę miesięcy ryliśmy jak kombajny, ale daliśmy radę :) Wydzieliliśmy miejsce na trawnik, na lawendowe poletko, skleciliśmy piaskownicę dla Borysa i zaprowadziliśmy jako taki porządek. Nie daliśmy rady wszystkiego zrobić, domek i placyk obok niego zostawiliśmy sobie na ten rok. Domek jest w niezbyt dobrym stanie, ale na razie nawet nie ma mowy o budowie nowego, bo inne inwestycje ważniejsze, ale postaramy się go chociaż jakoś wizualnie poprawić.

A ileż to radości! Hektor ugania się za żabami, Borys ciężko pracuje, zrywa kwiaty i sadzi je w piaskownicy :)
Potem odpoczywa.

Pies prawie jak motyl wśród kwiatów...

I ze swoją ulubioną zabawką.

Najchętniej przeprowadzalibyśmy się tam na całe lato.
Pozdrawiam słonecznie i kolorowo :)

Grzebiemy w starych zdjęciach :)

2010-05-06T22:23:00.002+02:00

Zostałam zaproszona przez Elisse do zabawy polegającej na pogrzebaniu w starych zdjęciach.
Fotka, na którą wypadło zrobiona została w 2005 roku, to jeszcze czasy, kiedy byliśmy parą, dopiero rok później wzięliśmy ślub :)
Zdjęcie zrobione było latem, podczas wypadu do malowniczej miejscowości Krasnobród na Roztoczu i położonego w pobliskim Józefowie kamieniołomu. W kamieniołomie wydobywany jest zdaje się piaskowiec, przy dobrej, słonecznej pogodzie i odpowiednim wykadrowaniu, kiedy nie widać maszyn, miejsce to wygląda całkiem nieźle, a nawet egzotycznie :)

To zdjęcie jest niezbyt udane, robione na padającej już baterii. Teraz nie obcięłabym tak tej nogi mojemu mężowi :) Człowiek się jednak uczy...

Zabawa polega na odnalezieniu dziesiątego zdjęcia od końca w swoich zasobach archiwalnych i opisaniu jego krótkiej historii.
Do zabawy zapraszam Asię Kalbarczyk, Aleksandrę, Umlę i dwie Agi (Z potrzeby wnętrza i Robię bo lubię )
Miłej zabawy!

Pizza - włoski przepis

2010-04-29T15:30:00.003+02:00

Dziś troszkę kulinarnie. Pisałam ostatnio, że Marcin miał robić pizzę, no i oczywiście zrobił. Taka była pyszna, że zjedliśmy ogromne porcje, a potem leżeliśmy do góry brzuchami. Ja się do robienia pizzy nawet nie zabieram, bo i tak nigdy nie zrobiłabym takiej dobrej. Mistrzem od pizzy jest Marcin.
U nas trzeba robić dwa rodzaje - dla Borysa i dla nas. Pizza dla Młodego musi być pozbawiona bardzo ważnych pizzowych składników - pomidorów i sera, ma on bardzo silną alergię na pomidory oraz mleko i wszystkie jego przetwory, tych składników musimy się wystrzegać przyrządzając posiłki.
Ale i tu można dać radę, bo jest przepyszna, choć bardzo prosta pizza bianca - ciasto, oliwa z oliwek, rozmaryn i odrobina soli.

Dla nas zrobił Mistrzunio przepyszna pizzę z szynką prosciutto, oliwkami i mozzarellą.

A oto i przepis udostępniony przez mojego Mistrzunia:

Składniki:
1 szklanka wody
3 szklanki maki ( takie z górką)
30 g drożdży
1 płaska łyżeczka soli
szczypta cukru
4 łyżki oliwy z oliwek

Wykonanie:

Drożdże rozpuścić w 0,5 szklanki wody letniej z cukrem i 2 łyżkami mąki.
Zaczekać około 30 minut aż urośnie.

Dodać resztę wody, maki i sól. Zagnieść ciasto aż będzie plastyczne, będzie odchodziło od ręki Uformować kulę i posmarować oliwą. Poczekać aż urośnie.

Podzielić ciasto na 2 części i wyrobić jeszcze raz. Dokładne wyrabianie jest bardzo ważne, im lepiej się wyrobi, tym ciasto jest lepsze. Wielokrotnie wyrobione jest lżejsze dla żołądka.

Porcję wyłożyć na wysmarowana tłuszczem blachę, ugniatając uformować pizzę i poczekać jeszcze trochę.

Pizzę pieczemy w BARDZO mocno rozgrzanym piekarniku, w temp. 250 st.

Ciasto smarujemy przygotowanym wcześniej sosem pomidorowym, podpiekamy ok 5 minut lub trochę dłużej,gdy na brzegach pomidory przypieką się, wyjmujemy pizzę i układamy inne składniki oraz mozzarellę.
Pieczemy jeszcze chwilkę do roztopienia sera.

Smacznego!!!!

Pozdrowionka :)

Śródziemnomorskie inspiracje w kuchni

2010-04-27T13:52:00.001+02:00

Jestem właśnie w trakcie przygotowywania nowych obrazków do kuchni , tym razem dominują akcenty z południa Europy - oliwki, zioła, lawenda. Uwielbiam te zapachy, dania kuchni włoskiej i południowy styl we wnętrzu - biel, kolory słońca, ziemi i morza. Nie mogłabym nie wspomnieć o espresso, w domu tylko taką kawę pijemy z Marcinem, nasza kafetiera mocno już wysłużona, ale mam nadzieję, że jeszcze trochę pożyje, bo kawusia z niej pyszna :) Nie wspomnę już o jedzeniu....mniam, palce lizać. Marcin obiecał dziś wieczorem zrobić pizzę,a robi znakomitą ( przepis ma od siostry, która wiele lat pracowała w pizzerii w Rzymie), cienkie ciasto, mozzarella... Już mi ślinka cieknie, a pizza dopiero wieczorem. :(
Rozpisałam się o jedzeniu, a chciałam pokazać kilka zdjęć kuchni, które nas zainspirowały.
Pomysł na taką kuchnię rzucił Marcin, który naoglądał się takich we Włoszech, jak zobaczyłam przykładowe zdjęcia, to nie miałam żadnych zastrzeżeń. Realizacja kuchni zajmie nam wprawdzie jeszcze trochę czasu, trochę się odwlecze, bo na najbliższy czas mamy inne plany. Czasem jednak warto poczekać :)

Ech..., napatrzeć się nie mogę. Szkoda tylko,że metraż u mnie dużo mniejszy... :)

Pozdrawiam serdecznie!

Wyprawa do lasu

2010-04-21T22:17:00.000+02:00

W niedzielę skorzystaliśmy z ładnej pogody i wyruszyliśmy w las, ale do tej pory zbierałam się do napisania posta, pracki nowe zaczęte też leżą, a nie powinny... - bezwenie straszne, przeczekać je trzeba. Brak weny można jednak wykorzystać na prace ogrodowe, nie powiem, żebym tryskała energią, ale lepiej mi szło przekopywanie ziemi niż malowanie czy decou. A na działce roboty że ho ho i jeszcze trochę, przy okazji dziecko się wyżyje, a pies jeszcze bardziej :)Poniżej kilka fotek ze słonecznego niedzielnego popołudnia w rezerwacie przyrody.

Szaleństwom w lesie nie było końca, moje dziecko ostatnimi czasy uwielbia udawać psa, nawet szczekać próbuje :)

Poza takimi zabawnymi sytuacjami, z kontaktów dziecko- pies wynikają same korzyści - otwartość, empatia, wrażliwość. Borys okazuje się bardzo troskliwym towarzyszem Hektorcia, zawsze rano wpuszcza psa do sypialni, bo przecież Hektorek czeka pod drzwiami, zawsze pyta czy pies jedzie z nami na wycieczkę i dba o pełny brzuszek pupila ( dziwnym trafem zawsze coś ze stołu spadnie kiedy piesek pod stołem leży ).

Wspaniała jest ta więź, która zacieśnia się z każdym dniem. Sama radość patrzeć na takie radosne, rozbrykane stworzenia:)

Powyższe zdjęcie nie najlepszej jakości, ale to bardzo ruchliwi osobnicy...

Na koniec kilka kolorowych akcentów z działki.

Bardzo serdecznie witam nowe obserwatorki.

Pozdrawiam radośnie i kolorowo:)

Owocowo - kolorowo

2010-04-13T14:20:00.000+02:00

Wprawdzie wiosna zaczęła się zupełnie niedawno, ale na moich nowych obrazkach już pełnia lata. Zapragnęłam kolorów i postawiłam na owoce. Tym razem nie są to żadne owoce egzotyczne, ale nasze rodzime - jabłka, węgierki ( nazwa wprawdzie nie wskazuje na polskie pochodzenie :), wiśnie. To te owoce kojarzą mi się z polską wsią, z dziadkowym sadem, gdzie szaleliśmy jako dzieciaki.... Żal wielki czuję widząc, że z owego sadu zostało zaledwie kilka jabłoni, orzechów, grusza i szczególnie cenna dla mnie trześnia, z której owoców od kilku lat robię pyszny dżem - czarny jakby był z jagód, słodki, ale z nutką goryczy. Nie wiem jak długo trześnia jeszcze postoi na wsi, ale dla pewności zaszczepię ją u siebie działce. A reszta dawnego sadu - wsio kukurydza ...: ( Wujowe gospodarstwo teraz na krowy nastawione, więc i zmiany w zagospodarowaniu ziemi były konieczne... Ale sadu szkoda mi bardzo i tych puszczyków, które w dziuplach gniazdowały... Niemniej jednak z ogromną przyjemnością na wieś jeździmy, wleczemy dzieciaki ( swojego malucha i wypożyczone :) po lasach, wąwozach i pagórkach.
Dobra, pokazuję wreszcie owocowe obrazki, bo się zatopiłam we wspomnieniach...

Zrobiłam też kilka doniczek, które mogą stanowić zestawy z obrazkami.

Przymierzam się...

2010-04-06T12:34:00.002+02:00

Znalazłam niesamowitą fotografię, zamierzam w najbliższym czasie podjąć wyzwanie, czarny karton już mam, potrzebuję tylko sprzyjających okoliczności ( czyt. dziecię u dziadków lub śpiące :)

Przy okazji jeszcze jedna fotka. Co za akcja!

Autorowi zdjęcia gratuluję takiego spotkania.

Zamieszczone zdjęcia nie są mojego autorstwa, w przypadku poczucia naruszenia przeze mnie praw autorskich proszę o kontakt, abym mogła niezwłocznie usunąć zdjęcia z mojego bloga.

2010-04-05T23:11:00.001+02:00

Świąteczna pogoda dopisała, a my jako rodzinka odpoczywająca aktywnie, nie potrafiliśmy usiedzieć w domu :) I już koło południa, po świątecznym śniadaniu, wyruszyliśmy w teren.

Miejsce przepiękne, mnóstwo ptaków,szczęściarzom udaje się tutaj zobaczyć bieliki. Zamierzamy się tu z Marcinem wybrać właśnie na te piękne ptaszyska, ale trzeba być na miejscu gdzieś tak o 5 rano, a mamy godzinę drogi...najlepiej byłoby rozbić namiot i nocować. Ech,może kiedyś nam się uda :)

2010-04-03T21:16:00.000+02:00

Zdrowych i pogodnych Świąt Wielkanocnych, pełnych nadziei, radości i cudownych chwil spędzonych w gronie najbliższych życzę wszystkim miłym gościom odwiedzającym mojego bloga.

Wianki wierzbowe i wypędzacz złych myśli :)

2010-04-01T17:23:00.001+02:00

Właściwie to nie planowałam pleść wianków na Święta, ale tak się złożyło, że po przycinaniu krzewów na działce ostało mi się trochę gałązek wierzbowych. A że wyrzucić szkoda, bo materiał bardzo plastyczny, to uplotłam dwa wianki. Miałam do nich uszyć kwiateczki jakieś, ale się nie wyrabiam, więc na wiankach zasiadły kokoszki, które uszyłam już wcześniej.

Wianeczek mały:

Wianeczek duży:

Wianki na starej ramie okiennej:

I wreszcie genialny wynalazek mojego męża. Ostatnimi dniami troszkę dołki mnie dopadają, myśli pozytywnych jakoś mniej niż tych złych. Kiedy więc ja wiłam swoje wianki, moje Kochanie skonstruowało niezwykłe urządzenie - wypędzacz złych myśli.

Urządzenie niewiele mniejsze od trzepaczki do dywanów, a instrukcji obsługi nie trzeba chyba opisywać. No i co, trza się było wziąć w garść, bo w tyłek... :)

A jak się w garść wzięłam, to i skrzynkę zrobiłam, tzn nie dokończyłam całkiem, bo myślę nad tym jak ją fajnie zrobić. Na razie pomalowałam i przetarłam, ale przynajmniej jakoś już wygląda...

Pozdrawiam cieplutko :)

Pisanki decoupage

2010-03-30T15:44:00.000+02:00

Bałam się, że nie zdążę, ale udało mi się poczynić kilka pisanek. Ba, nawet moje dziecko pomalowało swoją. A radochy ile było :)

Jajo Boryska podpisałam, polakierowałam i zamierzam je zachować. Pomyślałam sobie, że każdego roku będę go prosić o zrobienie pisanki i będę je zbierać. Kiedyś będzie miał oryginalną pamiątkę :)

Dziecko moje przy pracy.

Wolę drapole

2010-03-21T23:50:00.001+01:00

Wszystkie ptaszęta uwielbiam, rozkoszuję się ich śpiewem, ale co się tyczy urody ( a ta jest jak wiadomo kwestią gustu) to nie ma dla mnie piękniejszych ptaków niż drapieżne i sowy. Uwielbiam na nie patrzeć, zachwycam się groźnym spojrzeniem drapoli, niesamowitą urodą sów. Tak właściwie to dzięki sowom zaczęłam rysować, moim pracom daleko do doskonałości, ale co tam, mam z tego tyle przyjemności, że nie zamierzam sobie odmawiać :) Od czasu do czasu próbuję narysować jakiegoś kwiatka, ale jakoś nie czuję tego klimatu ( choć kwiaty uwielbiam, to rysować nie za bardzo umiem). Co innego sowy..., a dzisiaj zachwyciło mnie zdjęcie orła przedniego i postanowiłam spróbować...
Oto i mój pierwszy orzeł. Przed nim jeszcze parę poprawek, ale na dziś skończyłam.

Aquila chrysaetos

Krokusy, baranek i zając :)

2010-03-21T14:52:00.000+01:00

Wiosna nie zawiodła! Dokładnie pierwszego dnia swej obecności sprawiła mi ogromnie miłą niespodziankę w postaci krokusików. Słoneczka ładnego wczoraj nie było, więc fotkę zrobił Marcin dopiero dzisiaj.

Tak mnie te śliczności ucieszyły, że postanowiłam wypróbować świąteczne foremki i odważnie wzięłam się za pieczenie babki. Nie wiem jak to się stało, chyba spowodowana wiosną radość przełożyła się na moje poczynania, bo ciasto się udało! Jak nigdy... Próba generalna zakończona powodzeniem, oby i na Święta wyszło tak ładnie.

Byliśmy wczoraj w lesie, śnieg jeszcze leży, ale ptaszęta już wiosnę czują :) Ich śpiewy rozlegają się w całym lesie. Miejskie ptaki też nie próżnują, tuż za oknem randkują sierpówki, które całą zimę dokarmialiśmy i dokarmiamy nadal, w tui urzędują wróble, na pobliskiej akacji przesiaduje gromada szpaków zabawnie pogwizdując, a także kos, którego śpiewu mogłabym słuchać w nieskończoność.

Jest cudnie!

Życzę wszystkim miłego niedzielnego popołudnia :)

Świąteczne dekoracje

2010-03-19T17:05:00.000+01:00

Czasu do Świąt Wielkanocnych coraz mniej, a ja w plecy z dekoracjami :0
Wzięłam się wczoraj i poczyniłam co nieco w tym kierunku, mianowicie uszyłam kokoszki :). Spróbuję jeszcze zorganizować rodzinne robienie pisanek, bo póki co kury wysiadują zeszłoroczne jaja...

I jeszcze w sepii...

Pod wpływem impulsu sprawiłam sobie świąteczne formy do ciasta - króliczka i baranka. Marcin trzyma mnie za słowo, że babkę wielkanocną upiekę... Trzyma za słowo, bo do ciast to ja nie mam ręki, niby robię wszystko jak trzeba, a wychodzi źle :( Ostatnio piekłam karpatkę, trzymałam się przepisu, a i tak wyszedł naleśnik. Ale nie poddaję się i ponawiam próby od czasu do czasu :) A może polecicie mi jakiś NIEZAWODNY przepis na babkę?

Znów doniczki decoupage

2010-03-18T14:43:00.000+01:00

Dziś moja najnowsza robótka - doniczki dla mojej mamy. Poprosiła mnie o ratunek, ponieważ je lubi, ale po latach użytkowania wyglądały żałośnie...
Bardzo chętnie się nimi zajęłam, bo sugerowałam to już dawno, ale moja mama to wzbrania się strasznie przed zawracaniem głowy innym... Też mi zawracanie, przecież to sama przyjemność. A zwinąć po kryjomu nie miałam jak, bo fiołki w nich rosły.
Ku mej uciesze doczekałam się, kiedy mama już nie mogła na nie patrzeć :)
Po zabiegach odmładzających doniczki prezentują się tak:

A wcześniej wyglądały tak:

Kolorystycznie będą idealnie pasowały do maminej kuchni. Pozostało jeszcze tylko przesmarować od środka folią w płynie i gotowe.

Mam nadzieję, że mamie się spodobają.

Decoupage na krześle i stary dzban

2010-03-16T15:35:00.002+01:00

Dziś kolejne przedmioty z cyklu "Nowe życie starych gratów". Tym razem krzesło. Zwykłe stare krzesło, które służyło jako nieoceniona pomoc przy pracach wykończeniowych w domu. Było pomalowane czarną farbą olejną i zabryzgane gipsem, cementem i innymi tego typu rzeczami. Nadawało się tylko do kotłowni... Ale gdzie tam, uznałam, że krzesło da się odratować, a że potrzebowałam jakiegoś mebelka, aby po raz pierwszy wypróbować technikę shabby chic, krzesło nadawało się idealnie. Nie mam starych zdjęć tego krzesła, a szkoda. Krzesło jak na pierwszy raz wyszło chyba nie najgorzej. Rzuciłam nań odrobinę decoupage, ale do tej pory go nie polakierowałam.A to już parę lat... Krzesło mocno już rozklekotane jest, wiec bywa używane sporadycznie,stanowi natomiast ciekawą dekorację mieszkania.

Przy okazji krzesła pokażę jeszcze dzban. Był to kolejny nadający się na śmietnik grat. Większość z was pamięta z pewnością takie wysokie gliniane dzbany, często pomalowane w słoneczniki lub duże klonowe liście. To był właśnie taki dzban, miał zbitą górę i w ogóle był w tragicznym stanie. Postanowiliśmy się nim zająć... W ruch poszła druciana szczotka, papiery ścierne i wszystkie narzędzia i przybory, dzięki którym można go było podrapać. Szło bardzo opornie, ale się udało, a stłuczoną górę się wygładziło. Coby dzban nie brudził, pokryliśmy go warstwą delfina ( preparat do zabezpieczania fug), sprawdził się znakomicie, a dodatkowo nadał lekki połysk. Uwielbiam ten dzban :). Mam jeszcze jeden podobny, zdobyczny, na działce stoi, ale na razie czeka na swoją kolej.

Żurawie na śniegu

2010-03-08T14:19:00.001+01:00

Nareszcie udało mi się dokończyć pracę, do której zabierałam się ze dwa tygodnie. To żurawie mandżurskie tańczące na śniegu. Niedawno oglądałam w tv program o tych wspaniałych ptakach i tak mnie jakoś wzięło...

Dodam jeszcze, że te żurawie pewnie wciąż czekałyby na dokończenie gdyby nie to, że zamiast karpatki wyszedł mi naleśnik. Musiałam jakoś rozładować emocje , a żurawie były pod ręką...

Nowe życie starych gratów. Kredens

2010-03-06T15:59:00.006+01:00

Moje i Marcina zamiłowanie do wszelkiego rodzaju przeróbek i ratowania różnych z pozoru bezużytecznych już przedmiotów zaowocowało niemałym zbiorem takich rzeczy. Będę od czasu do czasu coś z tych przedmiotów czy mebelków pokazywać, niektóre już pokazałam, jak chociażby mebelki dziecięce. Tytuł dzisiejszego posta stanowi jednocześnie tytuł nowego cyklu. Jako pierwszy pokażę bardzo stary kredens. . Wypatrzyłam taki jeden na allegro, wygrałam aukcję i posłałam męża po nasz nowy nabytek do Łańcuta ( nie do pałacu, niestety). Wymarzyłam sobie taką kuchnię "z duszą", a w takiej przecież nie może zabraknąć kredensu. Ale do mojej wymarzonej kuchni jeszcze daleko, bo salon z kuchnią na parterze się dopiero robi,a my urzędujemy na górze i tam też mamy kuchnię ( do czasu zrobienia tej na dole). Wracam, bo zboczyłam z tematu. No więc, jako że ta kuchnia "z duszą" się cały czas robi i robi..., braliśmy pod uwagę renowację kredensu i jego sprzedaż. W chwili obecnej kredens jest prawie gotowy, brakuje w nim szybek i listewek wykończeniowych, ale pomysł sprzedaży uleciał już dawno.Kredens zostaje z nami i basta! Odnowiony kredens zamiast jednak zdobić nową kuchnię, był zmuszony zawędrować na górę, bo on niemal gotów, a kuchnia w której ma stać - nie :( Zamiast talerzy trzymam w nim więc doniczki, farby i inne przedmioty potrzebne mi do pracy , a także ukończone już prace. I kiedy tylko nań spoglądam, ubolewam, ze wciąż bez szybek, że bez tych kilku ozdobnych listewek. Prawie gotowy, ale PRAWIE robi różnicę.... Mam nadzieję, że w końcu doczeka się tych kilku brakujących elementów, a ja doczekam się nowej kuchni i postawię kredens tam gdzie powinien być. Ale cóż,zdaje się że nieprędko...
Oto jego krótka historia z nami, bo tej poprzedniej nie znam.
Na początku wyglądał tak:

Reszta później, bo mi się dziecię obudziło...

Kredens - ciąg dalszy.

Jak widać na załączonym obrazku, kredens prezentował się tak sobie... Wśród naszej rodziny wzbudził mieszane uczucia, a nawet tzw. podśmiechujki (rodzice, teściowie, znajomi nie podzielali naszego entuzjazmu i widzieli jedynie kolejny rupieć, który powinien skończyć w piecu - tak, tak, dużo rzeczy w ten sposób zakończyło swój żywot :(

Wiem jednak, że wszystkie osoby lubiące odnawianie starych gratów patrząc na taki mebel nie dostrzegają tych kilku lub kilkunastu warstw farby, ale widzą jaki może być jeśli poświęci mu się trochę czasu i pracy.

Pełni zapału wzięliśmy się do roboty. Na pierwszy ogień poszła opalarka, dla niewtajemniczonych , to taka suszarka, która już na starcie ma 600 st.C ( widoczna na zdjęciu). Pod wpływem tak wysokiej temperatury dochodzi do złuszczania starych powłok , które następnie trzeba zebrać, zdrapać szpachelką lub innym narzędziem. Tę pracę wykonałam ja, ale opalarka tak dokładnie nie usunie starych warstw farby, w związku z czym do akcji wkroczył mój Mistrzunio ze szlifierką i dziesiątkami kółeczek papieru ściernego.Ja trochę też poszlifowałam , ale szlifierką taśmową, bo kątowa mi ucieka i mogę narobić nią więcej szkody niż pożytku.

W opisie to tak szybko się zrobiło, ale w rzeczywistości trwało to bardzo długo, nie wspominam już o rozkręcaniu kredensu, odbijaniu okuć, zardzewiałych zawiasów, ogólnie trzeba było rozłożyć mebel na czynniki pierwsze. Przy obdzieraniu farby były i miłe, i niemiłe niespodzianki. Do miłych bez wątpienia należy zaliczyć fakt, że dół kredensu, a dokładnie fronty, okazały się być wykonane z dębu :O, zaś niemiłą niespodzianką były zniszczenia poczynione przez drewnojady. Kilka elementów musieliśmy po prostu wymienić na nowe.Niezwykle pracochłonnym zajęciem było też niszczenie tychże robali. Zajmuje to mnóstwo czasu, ale naprawdę warto to zrobić, i to dokładnie, bo inaczej nasz mebel może któregoś dnia "ożyć.

Metod niszczenia szkodników jest kilka. Może to być metoda chemiczna, jest na rynku kilka preparatów, ale my nie stosowaliśmy tej metody ze względu na bardzo wysoką toksyczność i długi okres karencji. Mamy małe dziecko i takie metody nie wchodzą w grę.

Inna metodą jest metoda termiczna. Tę metodę z powodzeniem stosujemy w przypadku małych przedmiotów, jak np. deseczki na nasze obrazki. Metoda prosta i tania - wkładamy przedmiot na kilka godzin do piekarnika nastawionego na max 60 st. C. Temperatura wyższa niż 60 spowoduje trwałe zmiany w strukturze drewna ( tak wyczytałam i nie ryzykuję :). Można włączyć termoobieg . W przypadku suszenia kilku deseczek wkładamy pomiędzy nie jakieś przekładki, aby umożliwić obieg powietrza. Tę metodę stosuję i potwierdzam jej skuteczność.Duże przedmioty można oddać na niszczenie robali do suszarni, np. przy tartaku.

Jest jeszcze jedna metoda, też skuteczna - DENATURAT! Tę metodę zastosowaliśmy w przypadku kredensu.

Kupujemy strzykawkę, igłę i dużo denaturatu ( przy okazji napotykamy dziwne spojrzenia ekspedientek ;)). Kiedy już mamy sprzęt, zabieramy się do roboty. W KAŻDĄ dziurkę po robalu lejemy denaturat,najlepiej uczynić to kilkakrotnie. Przy robieniu stołu laliśmy po butelce na każdą nogę, było to kilka lat temu, a do tej pory cisza, nic nie skrobie w środku, ani też nie widać śladów na bukowym parkiecie, na którym stół stoi.

Uff, tyle o tępieniu robali. Poniżej zdjęcie kredensu po oczyszczeniu z farby, te zasmarowane miejsca to zaszpachlowane ubytki. Do szpachlowania polecam naturalną szpachlówkę zawierającą mączkę drzewną. Nie dość, że nietoksyczna, niepalna, wodorozcieńczalna, to jeszcze i tania ( kilka zł).

Doprowadzenie kredensu do stanu jak powyżej już było pewnym sukcesem.

Następnie u znajomego stolarza zamówiliśmy nowy fragment blatu, brakujące listewki ( wciąż nie wszystkie zamontowane, a jedne drzwiczki wciąż nie są przykręcone), wymieniliśmy podłogę, plecy i półki. Pozostało pomalować... Chciałam żeby kredens był biały, więc mogłam zrobić klasyczny shabby chic, ale z drugiej strony nie chciałam zakrywać z takim trudem odczyszczonej powierzchni. Miało być więc biało, ale z widocznym rysunkiem drewna. No i się zaczęło...

Jest taki preparat Jedynka do drewna, pomalowałam nim kredens kilkakrotnie( schnie bardzo długo), po czym przetarłam papierem ściernym, ale chyba za mocno, bo gdzieniegdzie całkiem starłam powłokę, więc zabrałam się za ponowne tarcie do drewna i malowanie od nowa.W końcu uzyskałam zadowalający efekt i można było nakładać lakier. Tak było z elementami sosnowymi. Kiedy wzięłam się za elementy dębowe, pojawiły się pewne problemy. Pod wpływem lakieru białe na dębie stało się paskudnie żółte i w zestawieniu z białą górą wyglądało okropnie! Cóż pozostało mi zrobić? Zedrzeć do drewna i spróbować od nowa, może to wina lakieru...? Tak też uczyniłam, znów zdarłam, znów pomalowałam, ale tym razem zastosowałam inny lakier. Zajęło to około tygodnia, a efekt taki sam :( Załamka, przecież nie mogło tak zostać. Na dodatek mój Mistrzunio wyjechał na kilka tygodni celem podreperowania domowego budżetu i kiedy on zrywał winogrona ja dostawałam świra próbując po raz kolejny uzyskać zamierzony efekt. Tarłam ręcznie, więc i przypakowałam w rączce z lekka ;) Ta paskudna żółć nieustannie wyłaziła, nawet kiedy pomalowałam drzwiczki i szuflady białą farbą akrylową, delikatnie przetarłam i już miałam nadzieję, że będzie dobrze. Niestety...nie było :(

Nie mam pojęcia dlaczego dąb tak reagował na te zabiegi, ale zrozpaczona kupiłam po prostu białą lakierobejcę akrylową. Położona bezpośrednio na drewno nie dawała jednak efektu zbliżonego do skończonych już elementów sosnowych. Nie , tak nie mogłam tego zostawić. Cóż więc zrobiłam? Zastosowałam ostatnie z możliwych rozwiązań, pomalowałam te porządnie już znienawidzone elementy ( po raz nie wiem który obdarte do gołego drewna) białą farbą akrylową, przetarłam papierem, po czym nałożyłam białą lakierobejcę. O dziwo, nie zżółkło! Moje szczęście w tamtej chwili nie znało granic. Zadowolona, pomalowałam lakierobejcą resztę kredensu, dzięki czemu jeszcze lepiej wygląda. Nim Mistrzunio wrócił, części składowe były gotowe.

Później już razem poskręcaliśmy mebel, ale pewnych rzeczy do tej pory nie dokończyliśmy. Ale może to i dobrze, bo chciałabym poznać Wasze zdanie co do szybek Myślimy o takich przydymionych, ale wciąż się jeszcze zastanawiamy. Jakie byłyby Waszym zdaniem najlepsze?

Kredens przed zagraceniem

Mały pomocnik

I w chwili obecnej...

Mam nadzieję, że poświęciwszy tyle czasu na czytanie tego tekstu, nie czujecie się drogie Panie rozczarowane efektem końcowym. Ja jestem zadowolona, chociażby przez wzgląd na męki, w jakich się rodził... Może na razie nie jest używany zgodnie z przeznaczeniem, ale kiedyś się przecież doczeka...

Włożyłam weń tak wiele pracy, czasu i serca, że darzę go teraz szczególnym uczuciem :)

Filcowe breloki gotowe, a żurawie wciąż czekają

2010-03-05T18:17:00.001+01:00

Pisałam ostatnio, że bardzo spodobało mi się szycie małych sówek - breloków i na kilku się nie skończy. Jak powiedziałam, tak zrobiłam. Mam już pomysły na kolejne, ale muszę się zaopatrzyć w różnokolorowy filc, bo na razie paleta barw dosyć uboga .
To całe szycie i wszelkie prace odbywają się często kosztem domowych prac, na przykład teraz przechodząc obok zlewozmywaka staram się nie patrzeć w jego stronę, nie chcę widzieć tej sterty naczyń.... I pomyśleć, że jeszcze kilka lat temu lubiłam myć naczynia, prasować...Cóż, hurtowe ilości brudnych naczyń i ubrań do prasowania skutecznie tę sympatię zniszczyły. Na szczęście rodzina wyrozumiała :), młody za młody by mu takie rzeczy przeszkadzały, a Marcin moje poświęcenie dla wszelkich robótek rozumie, więc i wyręczy nieraz przy garach.
Najbardziej jednak ubolewam, że moje żurawie czekają. Już około dwóch tygodni temu naszkicowałam tańczące żurawie mandżurskie i nie mam kiedy ich dokończyć. Może dzisiaj mi się uda, a tu Marcin coś o kolejnej sowie przebąkuje...
W poprzednim poście, na zdjęciu jedna sowa jest bez skrzydełek (tak zaplanowałam), ale moje niespełna trzyletnie dziecko zobaczywszy ją powiedziało: "mamusiu ona jest niedokońcona, nie ma ksydełek". Popatrzyłam, miało dziecko rację, skrzydełka doszyłam i sowa wygląda jak trzeba :)
Ależ się rozpisałam :o

Poniżej przedstawiam kilka spośród nowych breloczków.

Sowa zielonooka krótkonoga

Zielonooka długonoga

Różowooka długonoga

Białe oczko

i żółte oczko

Filcowe i sztruksowe sowięta

2010-03-02T23:19:00.001+01:00

Idzie wiosna, w naturze sowy przygotowują się do lęgów (puszczyki prawdopodobnie już przystąpiły), a u mnie w pracowni już są maluszki. Nowe sówki właśnie dziś pięknie pozowały do zdjęć, są wśród nich starszaki (maskotki), ale też pojawiły się maluchy - filcowe breloki. Praca nad małymi filcowymi sóweczkami bardzo mnie wciągnęła, przypuszczam więc, że na tych kilku zaprezentowanych poniżej się nie skończy :)

Starszaki

Maluchy

Piszę tu o maluchach i przypomniał mi się pewien wierszyk, więc przy okazji pozwolę go sobie przytoczyć :

Kiedy my byli maluchi

łapalimy muchi w paluchi

kładlimy muchi na blachi

i mielimy ubaw po pachi.

Uszatka - Asio otus - Long eared owl

2010-02-23T17:24:00.001+01:00

Dziś prezentuję moja nową sowę - uszatkę. Powstała zupełnie niezamierzenie, a było to tak: zapragnęłam wczorajszego dnia namalować jakieś obrazki o tematyce dziecięcej, pomyślałam sobie o jakiejś sympatycznej sówce, takiej prostej, łatwej. Chwyciłam deseczkę, pędzel i...nic a nic nie potrafiłam namalować. Cała moja wena gdzieś uleciała i ani szczere chęci, ani wsparcie Mistrzunia nic nie pomogły. Coś tam naszkicowałam, pomalowałam, ale efekt raczej mnie zdołował niż ucieszył. Ponoć nie jest źle, ale nie zdecydowałam się na zrobienie temu obrazkowi zdjęcia, jak trochę poprawię, to może wtedy...
Zmęczona malowaniem na siłę "bardzo łatwej sówki", postanowiłam się odprężyć i wzięłam moje ukochane pastele. Zaczęłam szkicować uszatkę. I co? Bez najmniejszego problemu i prawie żadnych poprawek powstał szkic, a potem cała reszta. Sowę dokończyłam przed chwilą, bo wczoraj i tak siedziałam nad nią do późna.
W związku z opisanym zdarzeniem muszę stwierdzić, że pewne sprawy trudno zrozumieć... :)

A oto moja uszatka (Asio otus)